MISSIYE van Zijne Excellentie den 
Minister van Binnenlandsche Zaken aan 
de Koninklijke Akademie van Weten- 
SCIIAPPEN, 
’s Gravenhoge , 28 December 1881 . 
Bij het liiernevens gevoegd adres vraagt het lioofdbestuur 
der Vereeniging voor lijkverbranding wettelijke toelating der 
facultatieve lijkverbranding. Gaarne zal ik omtrent dit ver- 
zoek, voor zoover de wetenscbappelijke zijde van het daarin 
behandeld onderwerp betreft, het gevoelen der Akademie 
verneinen. Ik vestig daarbij meer bepaaldelijk de aandacht 
op het volgende. 
Er bestaan, naar ik meen. vergiften, die bij opgraving wel, 
doch na verbranding niet zijn terug te vinden. De vraag 
rijst, of het verplichtend stellen eener nauwkeurige lijkschou- 
wing voor de verbranding voldoenden waarborg kan leve- 
ren voor de ontdekking van deze kategorie van vergiften. 
Hierbij moet in aanmerking genomen worden, dat thans na 
opgraving de lijkschouwing dikwijls geschiedt ten einde het 
al dan niet aanwezig zijn van een bepaald vergif te con- 
stateeren, waarop door eenige omstandigheid de aandacht 
gevestigd is. Bij lijkschouwing, die spoedig na het over- 
lijden geschiedt en aan de verbranding voorafgaat, bestaat 
zoodanige aanwijzing — in den regel het vinden van eenig 
vergif in de woning of onder het bereik van den verdachte — 
gewoonlijk niet en zal het onderzoek veel moeijelijker wor- 
den, wanneer elke aanwijzing ontbreekt. 
Wordt deze vraag — waartoe ik intnsschen uw onder- 
zoek allerminst wensch te beperken — door uwe vergade- 
ring in toestemmenden zin beantwoord, dan verneem ik 
tevens gaarne, welke voorschriften zij noodig acht om hierin 
te voorzien. 
