( 209 ) 
organische vergiften na de begraving niet meer zouden zijn 
aan te wijzen, als tegen die, waarin de zekerheid uitgespro- 
ken wordt, dat anorganische vergiften evenzeer in de asch — 
of zelfs in den rook — zouden kunnen aangetoond worden, 
als in het lijk zelf. Wat de eerste betreff, behoeven wij 
slechts te herinneren aan de veelvuldige gevallen, waarin 
juist de meest gebruikelijke organische vergiften, alcalo'iden 
en alcaloid-houdende plantenstoffen, ja zelfs blauwzuur, da- 
gen en weken, sommigen zelfs maanden, na de begraving 
zijn aangetoond. Ten aanzien der anorganische vergiften 
kunnen wij volstaan met de opmerking, dat vele daarvan 
bij de verbranding overgaan in verbindingen, die van de 
aschbestanddeelen niet te onderscheiden zijn en dat, indien 
het chemisch onderzoek in de asch, of — wat wij practisch 
voor onuitvoerbaar houden — in den rook, bestanddeelen 
mocht aantoonen, die van vergiften afkomstig kunnen zijn, 
daaruit bijna nooit het besluit zou kunnen worden afgeleid, 
dat die stoffen in den vorm van vergif in het lijk aanwezig 
zijn geweest. 
Naar ons gevoelen vervalt dus met de verbranding de 
mogelijkheid van elk vruclitbaar gerechtelijk scheikundig on- 
derzoek en wij zien in het wegnemen der heilzame vrees 
voor latere ontdekkiug van het misdrijf een groot gevaar 
voor de individueele veiligheid, vooral met het oog op den 
moord door vergiftiging, die, wegens de niet moeilijke uit- 
voering, meer voorkomt dan men oppervlakkig zou meenen. 
Wij nemen de vrijkeid hierbij de aandacht te vestigen op 
een reeds in 1848 te Utrecht versehenen geschrift van ons 
medelid Dr. A. W. M. van Hasselt, waarvan de titel luidt : 
De noodzakelijkheid van algemeen toezicht op het gebruik van 
vergijten , betoogd uit de menigvuldiglieid der oorzaken van ver- 
giftiging. 
Wij ontkennen volstrekt niet, dat eene verplichte lijk- 
schouwing voor de verbranding aan dit bezwaar grooten- 
deels te geinoet komt. . Grootendeels, doch niet geheel, want 
het is volkomen juist, wat ook reeds in den brief van den 
Minister wordt opgemerkt, dat in sommige gevallen de erken- 
ning eener vergiftiging afhankelijk is van aanwijzingen, ge- 
