RAPPORT VAN DE MINDERHEID DER COMMISSIE 
BENOEMD IN DE VeUGADEKING YAN 28 JaNUARI 1882. 
(Grelezen in de Vergadering van 27 Mei 1882, aangenomen in de 
Vergadering van 24 Jnni 1882). 
Naar aanleiding van een adres, in Oetober 1881 door het 
Hoofdbestuur der Vereeniging voor lijkverbranding gericht 
aan Z. M. den Koning, en inlioudende bet verzoek om wet- 
telijke toelating der lijkverbranding, heeft Uwer Excellen- 
tie’s voorganger, bij missive van 28 December 1881, N°. 
5012, Afd. B.B., zieh tot de Koninklijke Akademie van 
Wetenschappen gewend om over dit verzoek haar gevoelen 
te vernemen, voor zoover de wetenschappelijke zijde der vraag 
betreft. 
Zijne Excellentie ging uit van de veronderstelling, dat er 
vergiften zijn, die bij opgraving wel, doch na verbranding 
van het lijk niet terng te vinden zijn. Op dien grond werd 
gevraagd, of het verplichtend stellen eener nauwkeurige lijk- 
schouwing voor de verbranding voldoenden waarborg ople- 
vert voor de ontdekking dier kategorie van vergiften? 
Ten opzichte der genoemde veronderstelling, en in ver- 
band met het verzoekschrift van de Vereeniging voor lijk- 
verbranding, merkt de Afdeeling op, dat de meeste vergiften, 
zooals blauwzuur, phosphorus, sublimaat, organische vergif- 
ten, en voor een groot deel ook het arsenicum, evenals de 
sporen van gewelddadige liandelingen, met de verbranding 
van het lijk verloren gaan. Bij de tegenwoordige inrichting 
der lijkovens kunnen vluchtige minerale vergiften, die in een 
lijk mochten aanwezig zijn, in de producten der verbranding 
niet herkend worden ; doch al wäre zulks, b.v. door het aan- 
brengen yan zeer samengestelde en kostbare inrichtingen, het 
