( 376 ) 
903 = Aspergillus phaeocephalus Dur. et Mont. Fl. Alg. 
324; Mont. Sylloge 301; Sacc. Fgi Ven. V, 194). Op be- 
dorven gekookte gelatine. Amsterdam, 1882. van Ledden 
Hulsebosch. 
Het is welliclit uiet overbodig te dezer plaatse te herin- 
neren, dat het geslaclit Sterigmatocystis ingevoerd werd 
door Cramer, die de eerste soort daarvan, afkomstig uit 
den uitwendigen gehoorgang van een doove, onder den naam 
van S. antacustica, in 1859 besehreef in het Vierteljahr- 
schrift der naturf. Gesellschaft in Zürich. Eene tweede soort, 
onder den titel van St. sulphurea door Fresenius in de 
wetenschap ingevoerd ( Beiträge zur Mycologie , a° 1850 — 
1863, p. 83), groeide op de uitwerpselen van een sijsje. 
Hem volgde van Tieghem met een opstel [Bull, de la Soc. 
bot. de France , XXIV, p. 101 — 104), o. a. gewijd aan de 
optelling der volgende 7 nieuwe soorten : St. alba (op brood, 
bladeren, uitwerpselen), St. carnea (aan de binnenvlakte 
eens zaaddops van Bertholletia excelsa), St. lutea (op zaden 
van Phoenix dactylifera), St. olivacea(op konzenieljepoeder), 
St. virens (op leder), St. nigra (op aardappelschijven) en 
St. coronata. Saccardo eindelijk maakte ons met St. candida 
(Michelia I, 91 en Fgi Ital. tab. 80), St. italica {Mich. 
I, 91 en Fgi Ital. tab. 901) en St. phaeocephala (Fgi Ve- 
neti V, 194 en Fgi Ital. tab. 903) bekend, en toonde aan, 
dat Aspergillus niger Cda naar het geslackt Sterigmatocystis 
moest worden overgebracht. 
Het verschil nu tusschen de geslachten Aspergillus en Ste- 
rigmatocystis is hierin gelegen, dat de blaas aan het einde 
der overeindstaande hyphen bij het eerste eene dichte opeen- 
hooping van sterigmata draagt, waaruit de snoeren van 
conidien terstond ontspringen, bij het tweede daarentegen 
uit de primaire sterigmata — die daardoor dan ook eeni- 
germate aan basidien doen denken — twee tot vier secun- 
daire sterigmata voortbrengt, die zieh als de dragers der 
snoeren voornoemd doen kennen. Het gevolg dezer wijziging 
in den bouw openbaart zieh voor den oppervlakkigen waar- 
nemer reeds hierin, dat de conidienhoofdjes bij Sterigmato- 
cystis grooter omvang hebben dan bij Aspergillus, en dat 
