( 381 ) 
82. Ascobolus amoenus Oud. ( HecLwigia 1882, n°. 11). 
In stercore Cameli Bactriani. — Amstelaed., aestate a° 
1882. — y. Ledden Hulsebosch. — Cupulae sparsae, minu- 
tae (0.4 mill. in cliametro), parnm prominentes, extus pallide 
ocliraceae, glabrae, laeves, floccorum tenerum stratui insiden- 
tes, epithecio ex ascis valde emergentibus nigro-pnnctato. — 
Asci plnrimi in cjuavis cupula, ampli, clavati, breve pedun- 
culati, 230 ft c a longi, 35 fi c a lati, toto ambitu ejusdem 
parietum tenuitatis, 8-spori, parapkysibus quamplurimis te- 
nerrimis, septulatis, apice rectis obvallati. Sporidia disticba, 
primitus acbroma, postea violacea, denique fuscescentia, el- 
liptica, 30 u longa, 15 fi lata, statu colorato tantum den- 
sissime subtilissimeque granulata (verruculosa). 
Het is niet gemakkelijk, onder de 35 — 40 soorten van 
Ascobolus (in beperkten zin, d. i. dus met violette vrije 
sporen), die voor bet meerendeel in verschillende tijdsckriften 
bekend gemaakt en bescbreven werden, den weg te vinden. 
Ondertussclien blijkt die taak niet zoo bezwarend te zijn, 
als men met korrelig-ruwe sporen te malten heeft. En dit 
was voor Asc. amoexes bet geval. Niet meer dan drie soor- 
ten bleken mij, na een nauwkeurig onderzoek, tot biertoe 
onber die rubriek te zijn saamgebracbt, nl : Asc. brunneus 
Cooke (Brit. Fgi, 728), Asc. stictoideus Spegazini ( Midielia 
I, 474) en Asc. atrofuscüs Phillips and Plowright (Grevil- 
lea II, 18G, t. 24, f. 1). De bescbrijvingen, daarvan ge- 
geven, waren echter op den door ons onderzochten vorm 
niet toepasselijk, en van daar de noodzaltelijkkeid, dezen 
door een nieuwen naam te onderscheiden. 
Asc. brunneus wijkt van onze soort af door behaarde 
perithecia of ascomata (»Cups pilose”), en verder daardoor, 
dat hare sporen, reeds in ongekleurden staat, de korrelig- 
ruwe oppervlakte doen zien, en van kleurloos bruin worden, 
zonder den overgang in het violet te doorloopen »sporidia 
at first hyaline, and granulär, at length brown”). Deze 
Asc. brunneus werd op koemest gevonden, doch komt, wat 
de afmetingen harer sporen betreft, met Asc. amoenus vol- 
komen overeen. 
Asc. stictoideus werd door Speoazihi uitwendig als » aquose 
