( 382 ) 
albidus” en, wat de kymeniale laag of het epitkecium be- 
treft, als » dilute-olivaceus” beschreven. Bovendien bleek elk 
perithecium dezer soort niet meer dan 5 — 10 asci te bevat- 
ten en de wand dezer laatsten naar boven iets dikker te 
wezen dan lager. Ook werden de parapkysen gekromd, en 
niet reckt geheeten. 
Aan Asc. atrorufus eindelijk werden zwartbruine peritke- 
cia toegesckreven en sporen, wier lengte op 40 t u en wier 
breedte op 20 fx gesckat werd. 
83. Ascophanus subfuscus Boud. {Mim. sur les Ascobolies, 
52) . Op konijnenkeutels. Aug. 1882. v. Ledden Hülsebosch. 
84. Ascophanus minutissimus Boud. {Mim. sur les Ascob. 
53) . Op geitenkeutels. Aug. 1882. v. Ledden Hülsebosch. 
85. Ascophanus sexdecimsporus Boud. {Mim. sur les Ascob. 
53). Op geitenkeutels. Juli 1882. Oudemans. 
86. Ascophanus carneus Boud. {Mim. sur les Ascob. 60). 
Op koemest. Driebergen, Aug. 1882. Oudemans. 
87. Ascophanus pilosus Boud. {Mim. sur les Ascob., 64). 
Op mest van versckillende Herbivoren. Aug. 1882. Oude- 
mans. 
88. Ascophanus papillatüs Boud. {Mim. sur les Ascobol. 
62). Op geitenkeutels. Aug. 1882. Oudemans. 
89. Saccobolus Kerverni Boud. {Mim-, sur les Ascob., 39). 
Op geitenkeutels. Aug. 1882. v. Ledden Hulsebosch. 
90. Saccobolus neglectus Boud. {Mim. sur les Ascob., 
41). Op paardenmest. Juli 1882. Oudemans. — Kluwen 
van sporen 30 fx lang. Sporen 10 — 11 u lang, 6 (x breed. 
91. Saccobolus Boudierii Oud. (in Hedwigia, a° 1882, 
n° 11). Peritkecia sive ascomata minima, glabra, laevia. 
Asci clavati, 100 // c a longi, 18 fx c a lati. Sporidia singula 
violacea, in glomerulum ovalem vel oblongo-ovalem con- 
glutinata, mutua pressione trigona, facie externa verrucis 
minutissimis exasperata, 16 u longa, 7 a lata. — Tn fimo 
cuniculorum; a° 1882. v. Ledden Hulsebosch. 
Onder de 10 soorten van Saccobolus, die ik leerde ken- 
nen, waren er sleckts twee : S. obscurus Cooke {Grevillea IV, 
112) en S. globulifer Boud. {Mimoire sur les Asc., 42), welke 
eenige overeenkomst met deze nieuwe soort deden zien. De 
