( 426 ) 
is een afgeleide van isocyanuurzuur, dat thans wordt voor- 
bijgegaan. Slechts wordt er op gewezen, hoe het broom onder 
deze omstandigheden ruiraschoots tijd en gelegenlieid beeft 
gedeeltelijk substitueerend op te treden, terwijl gevormd broom- 
waterstof aanleiding kan geven tot het doen ontstaan der 
keten van isocyanuurzuur. 
Het product van n. cyanuurzuur aethyl uit de oplossing 
in broom teruggebleven, vormt een samenhangende schijn- 
baar amorphe massa, en de dissociatie van het aanvanke- 
lijke additie-product heeft ook dientengevolge langzaam plaats. 
In zooverre kan het krystallijne product, erlangd met broom- 
luater, onder overigens gelijke omstandigheden, gemakkelijker 
ontleed worden. Dit laatste zou wellicht geschikt wezen, om 
het geh alte van versch ruw product en anderen te bepalen 
aan n. cyanuurzuur aethyl, waartoe de volgende proeven 
strekken. Zij werden genomen zooveel mogelijk onder dezelfde 
invloeden, en vergeleken met een oplossing van n. cyanuur- 
zuur aethyl. Hierbij werd uitgegaan van de onderstelling, dat 
versch ruw product in hoofdzaak bestaat uit #(NC . OC 3 H 5 , 
C 3 H ß 0), en bij n. cyanuurzuur aethyl zooveel alkoliol ge- 
daan als overeenkomt met de verhouding : 3 N 3 C 3 . 3 0 C 3 H 5 , 
3C 3 H 6 0. Op 100 C.C. water werd genomen (de alkohol niet 
medegerekend) 0,6 gr. stof (beschouwd te zijn : # (NC . OC 3 H 5 ). 
Van ruw product na staan werd verondersteld, dat het ge- 
noegzaam geheel bestaat uit #NC.OC 3 H 5 , en dus hiervan 
evenveel genomen als van n. cyanuurzuur aethyl. 
Op 25 C.C. oplossing werden gedaan 10,5 C.C. broom- 
water; alles in breede glazen buizen, gesloten met aan den 
hals toegesmolten glazen trechters. Na neerslaan met broom- 
water liet men het geheel een dag of twee en meer dagen 
(bij afsluiting van het licht) staan, om dan het krystallijne 
afzetsel te brengen op een (gewogen) schaaltje, dat werd ge- 
plaatst onder een exsiccator met zwavelzuur. Zoodra de 
massa op ’t oog droog was, werd gewogen en dit na een 
dag herhaald ; vervolgens werd het schaaltje geplaatst onder 
een exsiccator met kalk, en nu en dan gewogen, totdat het 
gewicht niet merkbaar meer veranderde *). 
0 Zie B. III. 161. 
