( 63 ) 
en de spanning van een vezel in liet hart van de niterste 
buis, gereduceerd op den M 2 . : 
3.2 
1.1736 
X 2.415900— 6587300K.G. of 659 K.G. per c.M 3 . 
Deze spannmg moet echter verminderd worden met de, in 
tegengestelde rigting werkende drukspanning ontstaande uit 
liet eigengewigt van den pijler en dat van den daarop nis- 
tenden last. 
Voor liet eigen gewigt van liet metallieke gedeelte van den 
pijler kan gesteld worden 40000 K. G. Het gewigt van 
den bovenbouw eener groote overspanning aannemende op 
40 X 74. 5 2 = 222000 K. G. en dat van den trein, voor 
zooveel het op den pijler dragen kan op 
I ! 9 
149 
60 X 3000 
— 144000 K. G., verkrijgt voor de geheele belasting op den 
pijlervoet 406000 K. G. en daar de gezamenlijke doorsnede 
der buizen bedraagt 2226 c.M 2 ., wordt dus de c.M 2 . gedrukt 
met ± 180 K. G., zoodat de blijvende trekspanning bedraagt 
479 K. G. per c.M 2 . 
Zooais ik hierboven opmerkte werd slechts om ' aan te 
toonen, dat de wind alleen geen oorzaak kan geweest zijn 
van het omstorten der pijlers, de overdreven onderstelling 
gemaakt, dat die eene drukking veroorzaakte van 250 K. G. 
per M 2 . Was daarvoor aangenomen het cijfer van 185 K. G., 
dat uit de waarnemingen van Professor grant is afgeleid, dan 
zou de spanning, door den winddruk opgewekt, slechts heb- 
ben bedragen 
185 
250 
X 659 = 488 K. G. en dus de blijvende 
trekspanning 488 — -180 = 308 K. G. per c.M 2 . 
Afeescheiden van andere oorzaken heeft dus de wind, hoe- 
Ö 7 
wel hij daartoe veel kan hebben bijgedragen, de omstorting 
niet veroorzaakt. Ofschoon aanzienlijk genoeg voor zulke 
hooge buizen, ligt tocli de berekende spanning ver binnen de 
grens der trekkende krachten, waaronder gegoten ijzer breekt 
en die men voor goede kwaliteit op 1100 K. G., voor beste 
kwaliteit op 1500 K. G. per c.M 2 . stellen kan. 
