( 221 ) 
De volgende afwijkingen werden als gemiddelden van eenige 
opteekeningen waargenomen. 
= 80. 
I. 
V] = 
55° 
34', 
8 
TT 
|«2 = 
21 ° 
54 ', 
0 
11. 
| Vo, = 
10 ° 
15 ', 
0 
m. 
u 3 = 
20° 
29', 
4 
IV. 
= 
8° 
21', 
0 
Uit I en II vindt men R ~ 11,40 
R = 11,31 
naar gelang de weerstand uit de bijvoeging 
wordt berekend. 
30 of 80 
Uit DI en IV volgt 
dus 
R + x = 32,31 
x — 20,96. 
De berbaling van III en IV bij omgekeerden stroom gaf 
v 3 = 260 34' ? 8 
= 12° 3', 0 
Waaruit R -\- x = 37,22 
x = 25,87. 
Gemiddeld was derhalve de weerstand der grondgeleiding 
23,4 SiEMENS-eenheden *). 
In de Akademie van Berlijn zijn in 1876 en 1877 door 
*) De ongelijke waarden, voor x gevonden (20,96 eu 25,87), al naar 
gelang van de richting van den stroom, können verklaard worden door 
de opmerking, dat. in liet eerste geval de waterontleding in de grondge- 
leiding waterstof aan de ijzeren gasleiding, in liet tweede geval waterstof 
aan de koperen plaat deed ontstaan. Daar liet gas een sleclite geleider 
is, zal daardoor de weerstand vergroot worden; wegens de zeer groote 
oppervlakte van liet gasbuizennet zal deze weerstandsvermeerdering aan 
de gasleiding onbednidend, daarentegen aan de koperen plaat zeer merk- 
baar kunnen zijn. 
ln Weiden bach’s Compendium der electrischen Telegraphie, Wiesbaden 
1877, blz. 15, vindt men voor den weerstand der grondgeleiding opge- 
geven 33 Siemens, wanneer die uit twee aardplaten bestaat van 1 M 2 
oppervlakte en op voldoenden afstand van elkaar in water gedompeld. 
Uit de cijfers 20,96 en 25,87 blijkt dus, dat een gasleiding aanmerkelijk 
minder weerstand in de grondgeleiding geeft dan een aardplaat. 
