( 229 ) 
cyanuurzuuraethyl. Daar Hofmann denzelfden weg insloeg 
als Cloez (alleen maakte liij geen gebruik van aether), mag 
als waarschijnlijk worden aangenomen, dat de metliode van 
Cloez aanleiding kan geven tot de vorming van andere Pro- 
dukten. Dat een lichaam van de structuur NeC — 0 — CH 3 
gemakkelijk polymeriseert, heeft niets bevreemdends, daar ook 
0 = C = N — CH 3 deze eigenschap bezit. De vraag is even- 
wel, vanwaar genoemde amido verbindingen ? Hofmann schijnt 
geneigd, dit toe te schrijven aan toegetreden water, dat ontle- 
dend zou inwerken op NeC — 0 — CH 3 (of C 2 H 5 ), als ge- 
volg waarvan ontstaan: 
a. NeC-O — CH 3 + H 2 0 = 0CNH + CH3 — oh 
b. 0=C=N— H + H 2 0 = C0 2 + NH 3 , 
welk N H 3 dan zou reageeren op normaal cyanuurzuurme- 
thyl (of aetliyl), en gemelde amidoverbindingen doen ontstaan. 
Later zal blijken, dat b. v. N = C — 0 — C 2 H 5 wellicht niet 
zoo snel wordt ontleed door water. 
Van de door Hofmann onderzoclite verbindingen is zeker 
de meest belangrijke zijn normaal cyanuurzuurmetbyl, dat 
naar hem bij overhaling zou overgaan in isocyanuurzuur- 
methyl : 
Normaal cyanuurzuur methyl: 
N=C— 0 — CH g 
I I 
CH 3 — 0 — C N 
II II 
N— C— 0— CH 3 
Isocyanuurzuur methyl : 
0=0— N — CH 3 
I I 
CH 3 — N 0=0 
I I 
0=0— N — CHg . 
Hieruit mag dan worden opgemaakt, dat isocyanuurZUur- 
methyl stabieler is dan normaal cyanuürzuurmethyl, en niet 
onwaarschijnlyk zal dus NeC — 0-—CH 3 minder stabiel 
wezen dan 0 = C = N — C H 3 ; hetzelfde geldt noodwendig 
van andere alkylverbindingen, als van metaal verbindingen, die, 
zooals vroeger bleek, van normaal cyanuurzuur niet sckijnen 
te kunnen bestaall, evenmin als van normaal cyanuurzuur. 
Uit het voorgaande kan wel blijken, dat men hier te doen 
heeft met een moeielijk onderzoek. Zuiverheid zooveel möge- 
