( 237 ) 
evenwel niet weg, dat de verklaring van sommige reacties 
minder gedrongen is met de laatste dan met de eerste dezer 
formules of omgekeerd. Doorloopen we eenige lioofdfeiten. 
Bij verbitting van sommige zouten van isocyaanzuur kan 
ontstaan zoogenaamd cyanamid , welke reactie aanleiding 
scbijnt te moeten geven om dit licliaam te bescbouwen als 
carbodiimid : 
0=C=NH 
0_c — nh. = CO s + HN=C = NH 
Koolstofdioxyde kan met NHo.Na geven cyanamid: 
a. 0 = C = 0 + NH 3 .Na=:H 3 0 + 0 = C = N,Na 
b. 0 = C r=N.Na f NH 2 .Na=H 2 0+Na.N=C=N.Na. 
Om aan te nemen, dat isocyaanznur bierbij woxxlt oruge- 
zet in normaal cyaanznur, scbijnt wel wat gedrongen (zie 
later). 
De vorming van zoogenaamd cyanamid door oxydatie van 
zwavelureum kan door beide formules op voldoende wijze 
worden verklaard. 
Cyanamid werd, zooals bekend, bet eerst in onzuiveren Staat 
verkregen door Bineatj bij inwerking van cbloorcyaan op 
ammoniak, terwijl Cloez en Cannizzaro bet aldus maakten 
in vrij zuiveren toestand. In plaats van cbloorcyaan kan 
broomcyaan worden genomen. Deze bereidingswijzen zouden 
noodwendig aanleiding geven tot een aannemen der form ule: 
NeC-NH 2 , maar bebalve gemeld bezwaar, zijn daartegen 
nog vele andere bedenkingen aan te voeren. Zoo kan b.v. 
zoogenaamd cyanamid verhit worden tot ongeveer 150°, al- 
vorens te worden veranderd, en zou bet dadelijk gepolymeri- 
seerd worden, zonder aanvankelijk te vormen bet zeker meer 
stabiele carbodiimid: HN = C = NH, en evenmin scbijnt 
dicyaandiamid bij verbitting in een metamere verbinding over 
te gaan. En tocb gaat b.v. normaal cyanuurzuurmetbyl bij 
verbitting over in isocyanuurzuurmetbyl (zie vroeger). 
Tegenover potassaloog is zoogenaamd cyanamid zeer stabiel, 
dat men zou meenen minder te mögen verwachten van een 
