( 239 ) 
intreden, dan was de zaak uitgemaakt ; thans is dit niet 
het geval, zooals tevens kan blijken uit liet volgende. Alle 
scheikundigen beschouwen te recht cyaankalium als N = C — K ; 
zoo geeft dit laatste bij v. met C H 2 CI . C 0 . 0 H een C H 2 . 
C N . C 0 . 0 H en dit bij verzeeping : HO.CO.CH 2 .CO.OH. 
Maar wordt cyaankalium beschouwd als NeC — K, dan is 
aan cyaanammonium wel moeilijk anders dan de volgende 
formule te geven : N E C — N H 4 . Geeft men derhalve aan 
zoogenaamd cyanamid de formule : N e C— N H 2 , dan heeft 
men tusschen ; 
slechts een verschil van 2 H , en overigens een overeenkom- 
stige structuur ; in cyaanammonium treedt de stikstof op met 
al hare valenties, daarentegen in cyanamid als trivalent. 
Nu heb ik vroeger aangetoond, dat cyaanammonium door 
chloor niet overgaat in cyanamid, onder omstandigheden, 
waardoor gevormd cyanamid door chloor niet wordt aange- 
tast (maar dat er ontstaan gekleurde condensatieprodukten). 
Hoe geheel anders verhoudt zieh 1). v. chloor tegenover 
Ten slotte pleit wellicht voor de formule HNr:C=NH, 
dat het mij niet is mögen gelukken het ruwe product (versch) 
der inwerking van broomeyaan en C 2 H 5 . 0 Na , waarin toch 
waarschijnlijk aethylnormaalcyanaat : N E C — 0 C 2 H 5 voor- 
komt, na oplossen in aether (watervrij) met ammoniakgas 
om te zetten in cyanamid of een lichaam daarmede poly- 
meer. 
In ’t algemeen schijnen dan ook de eigenschappen van 
isocyaanzuur te staan tot die van cyanamid, als b, v. die van 
ureum tot guanidine : 
cyaanammonium : N E C - N H 4 
cyaanamid : N e C - N H 2 
CI— nh 4 . 
0=C=NH 
H 2 N — c — nh 2 
HN = C = NH 
H 2 N — C — NH 2 
II 
II 
0 
NH. 
