( 275 ) 
Met de bewering van Gr. Rose dat het diamant ook hemie- 
drisch zoude voorkomen, dus in den tetraedervorm, kan 
Sadebeck zieh niet vereenigen en vermoedt dat Rose, zoo hij 
zijne onderzoekingen over de wijze van vorming der dia- 
mantkristallen had kunnen voortzetten, tot de conclusie 
zoude gekomen zijn, dat het diamant alleen holoedrisch voor- 
komt. Terecht merkt Sadebeck daarbij op, dat de beschou- 
wing der uiterlijke vormen hand aan hand moet gaan met 
de kristallotektoniek der kristalliseerende stoffen, wil men 
een waren blik verkrijgen in de wetten der kristallisatie. 
Het is op die kristallotektoniek, anders gezegd op den 
opbouw van een groot kristal uit eene aaneenschakeling van 
kleine kristallen of subindividuen. dat wij vooral onze aan- 
dacht hebben gevestigd, in verband met de twee vormen 
waarin het diamant, behalve in den goed gekristalliseerden, 
voorkomt, namelijk in dien van den meestal kogelvormigen 
boord, en van den op het bloote oog amorph schijnenden 
carbon of carbonado. 
Hoe door aangroeiing van de zijvlakken van het octaeder, 
al naarmate die aangroeiingen de octaedervlakken meer of min 
volkomen bedekken, de verschallende afgeleide vormen, zoo- 
als zij bi} het diamant worden aangetroffen, kunnen ontstaan, 
hebben Rose en Sadebeck nauwkeurig beschreven, zoodat 
wij dit punt onaangeroerd kunnen laten ; doch wij kunnen 
ons niet vereenigen met hunne voorstelling over de schaals- 
gewijzeaangroeiing bij het diamant, die door niets bewezen 
wordt, maar juist door de splijting, die alleen volgens de 
octaedervlakken geschiedt, wordt tegengesproken. Indien men 
slechts op het uiterlijke afgaat, zoude men eveneens bij 
sommige pyrieten de schaalvormige aangroeiing moeten 
aannemen, terwijl op de breukvlakte niets van concentrische 
lagen te bespeuren is, evenmin als bij het diamant. Geheei 
anders vertoonen zieh eenige kw artskristallen, waarbij op 
de breukvlakte die schaalvormige aangroeiing duidelijk is 
waar te nemen. Dat de aangroeiing bij het diamant daar- 
ente^en door kristallieten of subindividuen geschiedt, die 
zieh regelmatig op de oppervlakte der kristalvlakken rang- 
schikken, bewijzen de prächtige regelmatige figuren, die zieh 
IS* 
