( 305 ) 
Hieruit blijkt dat, als men twee driehoeksnetten heeft, het 
eene met een klein en het tweede met een groot aantal 
driehoeken, en als daarbij de fout in de aansluiting van het 
derde punt dezelfde is, de som van de Vierkanten van de 
correctien der hoeken in rechte reden toeneemt met het aan- 
tal driehoeken. 
Deze toeneming is zeer ongunsticr, want het is toch duide- 
lijk dat, als het aantal driehoeken grooter wordt, men de slui- 
tingsfout over een grooter aantal hoeken te verdeelen heeft; 
waardoor de veranderingen van die hoeken kleiner kunnen 
worden en de som van de Vierkanten van die veranderingen 
dus in veel geringer mate zal behoeven toe te nemen. Het 
zal later blijken dat het mogelijk is, de aansluiting zoodanig 
te bewerkstelligen, dat genoemde som slechts het bedrag S 
bereikt, en dus met het grooter worden van het aantal drie- 
hoeken niet behoeft toe te nemen. 
§ 5. Bij de berekening van het driehoeksnet heeft men 
de lengten der zijden of hare logarithmen, de hoeken met 
de y-as, de hoeken van de driehoeken en de log. sin. van 
deze hoeken noodig. Al deze grootheden ondergaan door de 
aansluiting zekere wijzigingen. Het is van belang deze wij- 
zigingen te leeren kennen, om daardoor de elementen van het 
definitieve net te verkrijgen. 
Men kan deze grootheden bepalen, door uit de definitieve 
coördinaten de lengten der lijnen en de hoeken met de y-as 
te berekenen en dan daaruit al de andere grootheden af te 
leiden. 
Deze weg is echter zeer omslaclitig, vooral omdat die be- 
rekening met groote nauwkeurigheid moet geschieden. Het 
is veel beter de kleine correctien, die deze grootheden onder- 
gaan, direct op te maken en dit kan door eene eenvoudige 
constructie. 
Trekt men uit een punt a fig. 2 een cirkel met een straal 
gelijk aan: 
100000 ^ 
k 
eenlieden (b. v. millimeters zoo als in fig. 2 of by eene 
VERSL. EN MEDF.D. AFD. NATUURK. 2<äe REEKS. DEEL XVI. 
20 
