BIJDRAGE 
TOT 
DE KENNIS VAN HET GESLACHT 
BEO (GRACUL A) 
DOOR 
H. SCHLEGEL. 
(Vogels, Plaat I). 
De soorten van het geslacht Beo zijn nog zoo onvolkomen heleend, 
dat eene Monographie dezer vogels door elk natuurkundige als eene 
gewenschte bijdrage tot de studie der natuurlijke geschiedenis zal be- 
schouwd worden. De tijd, om deze te kunnen leveren, is intusschen 
nog niet aangebroken. De meeste verzamelingen bevatten slechts voor- 
werpen van eene of eenige soorten van dit geslacht, de verspreiding 
der meesten is niet met juistheid bepaald, en het nestkleed, zelfs van 
de gemeene soort, is nog niet eens bekend. 
Wij willen ons derhalve bepalen tot de opgaaf der soorten van eigen- 
lijke Beo’s, welke wij de gelegenheid hadden te onderzoeken. Zij zijn 
7 of 8 in getale: G dezer werden reeds door den Prins Cu. L. Bona- 
parte in zijnen Conspectus avium aangevoerd ; de overigen heb ik in 
geen der mij bekende werken vermeld gevonden. Van al deze soorten 
zijn er tot nog toe niet meer dan 3 afgebeeld, en slechts weinigen met 
toereikende naauw keurigheid beschreven. 
De Beo’s werden tot heden waargenomen op het vaste land van Indië 
tot Nipaul, op Ceylon, op de Nicobar- en Sunda-eilanden, op Bangka, 
Sumbawa, de Aroe- eilanden en Meuw-Guinea. Zij leven in digte bos- 
se hen, en worden, hetzij om hunnen zang, hetzij om hunne eigenschap 
vreemde klanken met groote juistheid na te bootsen, of, zoo als men 
I 
