— 2 
zegt, te leeren spreken, dikwijls als kaiiiervogels in kooijeii gehouden. 
Er schijnt-, tusschen beide seksen, geen in het oog vallend verschil in 
grootte en kleur plaats te hebben, en evenmin schijnen de kleuren der 
ouden, volgens het jaargetijde, veranderingen te ondergaan. Voorwerpen 
in het nog onveranderde nestkleed zijn mij nog niet te gezigt gekomen; 
maar wel twee nagenoeg geheel volwassene jongen in den overgang van 
het nest- tot het volkomen kleed: het eene behoorende tot Gracula ja- 
vanica van Bangka, het andere tot Gracnla venerata van Sumbawa. 
Naar deze voorwerpen te oordeelen, is het nestkleed slechts onderschei- 
den door het gebrek of den geringeren luister van den groen- of blaauw- 
achtigen metaalglans, die de zwarte vederen der oude vogels kenschetst, 
en dit gebrek is vooral aan den kop zeer in het oog vallend ; verder door de 
mindere ontwikkeling en uitbreiding der vederen van den kop, waar- 
door de met vederen bedekte ruimten tusschen de naakte huidstroken 
van den kop veel smaller worden, en, indien deze aanwezig zijn, door 
de mindere ontwikkeling der naakte lellen van het achterhoofd. De witte 
vlekken der slagpennen zijn daarentegen bij jonge voorwerpen even uit- 
gebreid dan bij de ouden. Het zijn voornamelijk deze feiten, die bij 
de fijnere onderscheiding der soorten in het oog dienen gehouden te 
worden, en die ons daarbij als leiddraad gediend hebben. Voor het 
overige berusten, zoo als men weet, de voornaamste kenteekenen der 
onderscheiding van de soorten, op de gedaante en de uitbreiding der 
naakte deelen van het hoofd, en zou men hierop, gemakshalve, zelfs 
onderafdeelingen van het geslacht kunnen gronden. 
Van de Gracula calva of Gymnops calvus , G. Cuvier, van de Phi- 
lippijnsche eilanden, en de Gracula coronata Gray of Ampeliceps coro- 
natus, Blyth, van Tennasserim hebben wij, als afwijkende en goed 
gekenschetste soorten in dit overzigt geen gewag gemaakt. 
A. De naaide huid van den kop heeft , aan het achterhoofd, de yedaante 
van 2 hoefijzervormige, van voren opene stroken : het middelste paar 
stroken, aan de soorten dezer onder af deeling eigen , loopt tol op de 
kruin, en is van eene in lappen verdeelde huidkam voorzien ; van de 
achterkant der hoefijzer vormige huid loopen een paar groote eironde 
neklellen uit ; de zij deling sehe stroken strekken zich uit tot hoven den 
achdterrand van het oog, en zijn door eene met vederen bedekte, min 
of meer driehoekige streep gescheiden van eene andere naakte huid- 
slrook, die van het oog afklimt lot op de helft der wangen, en zich 
van onderen, door middel van eene fijne, naakte, meestal onder de ve- 
deren verborgene streep met voornoemde zjdelingsche strook vereenigt. ■ — - 
