— 3 
De tweede tot de zevende der groote slagpennen zijn van eenen breeden 
witten dioarsband voorzien. Alle overige vederen zijn zwart , met groe- 
nen, aan den hals min of meer paarsclten metaalglans, die op den buik, 
de staartpennen en de vleugels, met uitzondering der kleine dekvederen , 
veel flaauwer is dan op de overige deden. 
Tot deze onder-afdeeling behooren de twee volgende soorten: 
1. GBACULA RELIGIOSA Linné. 
Plaat 1, %. 1. 
Linné, Syst, nat. XII, L p. 164, — Minor seu Mino, Edwards, Ba ds, 
pl. 17 (bovenste figuur). — Gracuia minor, Temminck, Mus. Reg. Neêrl . — 
Eulabes indicus, Cuvier. 
Dit is de kleinste van alle bekende soorten, en hieraan dadelijk 
van alle overige te onderkennen. Bovendien is de kam van liet mid- 
delste paar huidstroken, dien zij slechts met de volgende soort gemeen 
heeft, in 4 tot 5 lobben verdeeld, die veelal wederom in kleinere 
punten uitloopen. 
Geheele lengte: ongeveer Si duim (oude Parijsche maat). — Lengte 
van den vleugel: 51 duim, somtijds slechts 5 duim; vleugelpunt: onge- 
veer lg duim. — Staart: 2-1 duim. — Bek, van het voorhoofd: 10 tot 
11| lijn, van het bevederde gedeelte der onderkaak: 13 tot 14 lijnen; 
hoogte van den l>ek bij het voorhoofd: 4.1 lijn. — Lengte der nek- 
lellen : ongeveer G lijnen. — Voetwortel:' 13 tot 14 lijnen. — Middel- 
teen zonder nagel: ongeveer 1 duim. 
Bek, poolen en de naakte huid van den kop met hare lellen, 
citroengeel. 
Deze soort wordt in Voor-Indië en op Ceylon aangetroffen, vanwaar 
ons de heer Diard verscheidene voorwerpen heeft gezonden, welke 
volmaakt met die van het vaste land van Tndië overeenstemmen, — - 
Layard zegt, dat zij gemeen is langs de westkust van Ceylon, en 
in kleiner getal ook in de Candia-provinciën voorkomt. Volgens 
Jerdon behoort zij, in Voor-Indië, alles behalve tot de gewone soorten, 
maar wordt hier en daar aan beide zijden van liet schiereiland aan- 
getroffen. Deze vogels houden zich gewoonlijk in kleine troepen van 
5 tot 6 stuks, op de toppen der hoogste boomen op. Zij voeden zich 
met vruchten en beziën. De zang is rijk en afwisselend aan allerlei 
toonen, tusschen welke echter enkele schelle klanken afsteken. In Zuid- 
ïndië wordt deze vogel, ofschoon niet algemeen, in kooijen gehouden 
en zeer geschat, hetzij wegens zijnen zang, hetzij wegens de gaaf 
1 * 
