— G — 
4. GRACULA INTERMEDIA, Hay. 
Plaat 1, fig. 4 (naar levende voorwerpen). 
Hay, Madras Journal , XTII, part '2. p. 156. — Gracula religiosa, Sundevall, 
Fhysiogr. Süllsk. Ticlskrift, 1837; Hodgson, Catalogue, p. 103. 
Kleuren en de witte vleugelband als bij Gracula javanensis; maar de 
neklel zeer klein en carmijnrood, de horizontale naakte huidstrook der 
wangen breed en niet onder de vederen verborgen, de driehoekige met 
vederen bedekte streep tusschen de naakte huidstroken minder uitgebreid, 
en de geheele vogel een weinig kleiner. 
Geheele lengte: ongeveer 9* duim. • — Vleugels 6 tot 6] duim; punt van 
den vleugel: 17 lijnen. — Staart: 2J duim. — Bek, van liet voorhoofd: 
11 lijnen, van het bevederde gedeelte der onderkaak: 14 lijnen; hoogte 
van den bek bij het voorhoofd: 51 tot 6 lijnen. — Leugte der neklellen : 
3 lijnen. — Voetwortel 15 lijnen. — Middelteen, zonder nagel: 13 lijnen. 
Bij levende voorwerpen is de voorhelft van den bek en de naakte 
huid van den kop, even als de pooten, citroengeel; maar de achterhelft 
van den bek en de kleine eironde, aan het achtereinde der naakte ach- 
terhoofdshuid geplaatste neklel zijn carmijnrood. 
Deze soort werd in. Bengalen, Tenasserim en in Nipaul aangetroffen, 
in welke laatste streek zij onder de gewone vogels behoort. De vroeger 
in den Dierentuin van het Kon. Zoöl. Genootschap levende voorwerpen, 
bevinden zich thans opgezet in de verzameling van dit genootschap. 
Wij bezitten een voorwerp van eenen Beo, door den heer G. A. Frank 
te Amsterdam aan het Bijks Museum van Kat. historie geschonken, 
hetgeen het meest tot Gracula intermedia nadert, en even kleine neklellen 
heeft als deze, daarvan echter door de volgende eigenschappen afwijkt. 
liet is grooter, en komt ten dezen opzigte met Gracula javanensis 
overeen; de bek is veel hooger, en heeft volkomen de gedaante van dien 
van laatstgenoemde soort, ofschoon hij een weinig korter is; de horizon- 
tale naakte huidstreep der wangen is smal en grootendeels onder de 
vederen verborgen en het wit van de tweede tot de zesde der groote slag- 
pennen is tot eeiiige zeer kleine onregelmatige vlekjes beperkt, en vertoont 
zich slechts op de binnenvlag der tweede slagpen van den linker vleu- 
gel als een regelmatige dwarsband. Ofschoon nu deze ongelijke ver- 
deel ing van het wit een toevallig verschijnsel aanduidt, zoo blijft zij 
niettemin merkwaardig, omdat deze verdeeling, bij alle door mij onder- 
zochte voorwerpen Aan Beo’s, in eiken leeftijd, standvastig is. 
