KONINKLIJKE AKADEMIE VAN WETENSCHAPPEN. 
ZOOLOGIE. 
Over eene merkwaardige soort van Tweevleugelig 
Insekt, /lulidoxion fulvi e orne. 
DOOR 
S. C. SNELLEN VAN VOLLENHOVEN. 
De Diptera worden steeds en door iederen schrijver over die Orde in twee 
hoofdafdeelingen verdeeld, welke zoo zeer van elkander in levenswijze verschillen, 
dat de tweede, de minst rijke aan soorten, door eenige engelsche schrijvers tot 
den rang van afzonderlijke orde is verheven. De eerste heeft geen' bijzonderen 
naam, de andere werd door Latreille die der Pupipara genoemd. Zij onder- 
scheidt zich van de eerste door het gemis van afscheiding tusschen kop en borst- 
stuk, waardoor zij eenigzins een’ overgang tot de Arachniden aanbiedt, en door- 
dien de larve steeds verborgen blijft in het achterlijf der moeder, hetgeen door 
den naam ook uitgedrukt wordt. 
Latreille is de eerste geweest, die de grootste dezer hoofdafdeelingen in vier 
familiën heeft verdeeld, namelijk: 
1°. Die der Nemocera, welke sprieten van zeer vele leedjes hebben en eene 
volkomen gedaantewisseling met onbekleede pop. 
2°. Die der Tanystoma, met sprieten van 3 leedjes en gewoonlijk nog een bor- 
stelhaar; bij wie de gedaantewisseling is als bij de eerste familie. 
3°. Die der Notacantha, bij wie de pop in de larvenhuid blijft opgesloten en 
het derde lid der sprieten door insnijdingen verdeeld is, terwijl de zuiger uit 
4 deelen bestaat. 
4°. Die der Arthericera, bij wie evenzeer de pop iu de larvenhuid blijft opge- 
sloten, doch de sprieten uit drie ongeringde leedjes bestaan en de vliezige slurp 
de beide palpen draagt. 
In het Regne Animal van Cuvier heeft Latreille deze verdeelingen gewij- 
zigd; hij verdeelt daar de 2 e hoofdafdeeling dadelijk in twee onderafdeelingen, 
waarvan de eerste de familie der Nemocera bevat, gekenmerkt door sprieten van 
meer dan 6 tot een zeer groot aantal leedjes, terwijl hij van de andere onder- 
afdeeling dit zegt: ,/Tous les Diptères suivants ont, un très-petit nombre excepté, 
leurs antennes composées de trois articles.” 
Welke geslachten dit très-petit nombre uitmaken, blijkt uit het vervolg, waar 
