350 — 
De kop is vuilwit met zilverachtigen weerschijn; de mondspleet is bruinachtig, 
de zuiger aan de basis roodachtig, zwart aan de spits. De sprieten hebben het 
laatste lid lancetvormig; hun eerste lid is geel aan de basis, bruin in het mid- 
den, zwart aan het einde. De thorax, die veel hooger is dan lang en waarvan 
bepaaldelijk de borst sterk uitsteekt, is vaalzwart Het hoofd, bedekt bijna ge- 
heel den prothorax, zoodat men daarvan weinig meer dan de gele schouders kan 
herkennen; van die gele schouders loopt eene gele vlek in drie rigtingen uit, 
vooreerst dwars over den rug tot op geringen afstand van het midden, ten twee- 
den naar achteren tot digt bij de donkerbruine vleugel basis, ten derden naar be- 
neden tot aan de heupen der voorpooten, die mede geel zijn. Achter den vleugel 
staat nog een klein driehoekig geel vlekje. Zijden en borst zijn met zilverachtig 
vilt bedekt. De vleugels zijn vuilwit doorschijnend met roodbruine aderen aan 
de basis, donkerbruine voorbij de helft. De kolfjes zijn geel met een bruin knopje. 
De basis van het achterlijf is zwart, het overige roodgeel met eene bruine streep 
in de lengte over den rug. De voorpooten zijn geel, de middenpooten roodachtig 
geel met bruin aan de basis van heup en dij ; de heupen en apophysen der ach- 
terpooten zijn bruin, de dijen roodbruin, de scheenen donkerbruin met gele uit- 
einden, de tarsen donkerbruin. 
2. Systropus tessellatus Voll. 
Sy stropus niger , thoracis maculis quadratis et pedibus anticis sulphureis, abdo- 
mine lurido. Long. 0,017 m. 
Hab. Sumatra. 
Deze soort heeft groote overeenkomst met de vorige. Haar gezigt is sneeuw- 
wit, de oogen zijn bronskleurig, het achterhoofd is grijs. De basis van het eerste 
lid der sprieten is lichtgeel, al het overige donkerzwart. De zuiger is zeer lang, 
aan het einde naar boven opgewipt, aldaar zwart, doch aan de basis geel. De 
prothorax is zwavelgeel, de mesothorax donkerzwart met 3 zwavelgele vlekken 
aan wederzijde, waarvan de 4 voorsten vierhoekig. De metathorax is zwart, vrij 
dik met grijze haren bezet. De basis van het achterlijf is mede zwart met grijze 
haren, het overige is bruinachtig graauw, met lichtere bases van het 2 e , 3 e en 
4 e lid, terwijl de rugzijde van het 6 e en 7 e segment bruin is. De vleugels zijn 
rookkleurig aan voorrand en spits, hunne aderen lichtbruin. De kolfjes zijn geel 
met zwarte kopjes. De voorpooten zijn zwavelgeel, desgelijks de iniddelpooten, doch 
met bruine basis der heupen en bruin middelgedeelte der dijen. De achterpooten 
ontbreken, doch naar analogie met de vorige soort zouden zij bruin moeten zijn 
met zwavelgele tippen der scheenen. 
Het eenige voorwerp van deze soort, dat op het Museum aanwezig is, werd 
door Dr. Salomon Muller uit Sumatra overgezonden. 
3. Conops lugens Voll. 
Conops nigra , facie flavescenti , abdominis fasciis einer ascentibus, alis nxgrofuscis, 
parte anali perlucida. Long. 0,018 m. 
Hab. Borneo. 
Het naast verwant aan Conops gig as Macq. ( Dipt . exotiq. T. IT. p. 3, pag. 10), 
doch daarvan verschillend door de relatieve lengte der voelsprietleedjes, door kleur 
van achterlijf, pooten en vleugels. 
De kop is zwart; van even boven de sprieten tot aan den mond is het aan- 
gezigt vuilgeel met een zwart streepje, afdalende van het midden der sprieten, 
