— 353 — 
Deze soort heeft veel overeenkomst met M. limbipennis Macq,., doch onder- 
scheidt zich door de teekeniug op het borststuk en door de kleur van den laatsten 
achterlijfsring. 
Het achterhoofd is zwart met graauwen zoom; het aangezigt is (eenigzins geel- 
achtig) zilverkleurig met zwarte streep boven de sprieten en met bruine wangen. 
De sprieten zijn bruin, donkerder aan de inplanting. 
Het borststuk is dofzwart, in de zijden met goudglanzigen weerschijn; de sehou- 
derknobbels zijn bruinachtig. Twee gele strepen loopen evenwijdig in de lengte 
over den rug, doch versmallen langzamerhand en verdwijnen even voor het schildje. 
Dit laatste vertoont eenigen glans en een vrij scherpen bruinachtigen achterrand. 
Het achterlijf is zwart met nederliggende graauwe haartjes bedekt. Op den 5J deu , 
3 den en 4 den ring ziet men niet ver van de basis eenen ietwat kepervormigen 
gelen dwarsband, de tweede dezer banden is wat breeder dan de eerste, de derde 
nog breeder en vooral aan de achterzijde kepervormig. Het achtereinde van den 
4 den r j n g i s roodgeel en met goudgele haren dik bezet. De onderzijde is geheel 
bruinzwart met lange graauwe haren. De vleugels zijn bruin aan de inplanting, 
verder bruingeel tot aan den tip, die bruin berookt is. De kolfjes zijn honig- 
geel. Aan de pooten zijn de heupen, de basis der dijen en de laatste tarsen- 
leedjes zeer donker bruin, bijna zwart, de dijen overigens roodbruin, de scheenen, 
eerste tarsenleedjes en kussentjes geel; de klaauwtjes bruin met zwarte tippen. 
Drie mannelijke voorwerpen zond de heer Diard over uit Borneo. 
9. Rutilia pretiosa Voll. 
Rutilia viriäicyanea, abdominis aurati segmento tertio nigromarginato, alarum 
basi nigra. Long. 0,015 m. 
Hab. Ternate. 
Onder de met goudglansen versierde vliegen, die het geslacht Rutilia uit- 
maken, is deze zeker eene der fraaisten. De kop is bij beide geslachten zilver- 
kleurig grijs met eene zwarte langsstreep van den schedel tot aan de sprieten en 
van daar aan wederzijde schuin afdalende tot bij den mond ; deze streep is bij 
het wijfje veel breeder dan bij het mannetje. De sprieten zijn bruin, de palpen 
alsmede de spits van den zuiger geelbruin, de oogen roodbruin. Het borststuk 
is op den rug bij het mannetje donker violetgroen, bij het wijfje goudgroen, bij 
beiden met 4 zwarte strepen in de lengte; de zijden zijn bij het eerste zwart 
met donkerviolette vlekken, bij het tweede donkerbruin met groene plekken. Het 
schildje bij den man donkerblaauw, bij het wijfje groen, is aan den achterrand 
bij beiden geheel omzet met zwarte borstelharen. De vleugels zijn doorschijnend, 
bij het wijfje eenigzins bruinachtig, steeds met zwarte basis. 
De eerste ring van het achterlijf is bij het mannetje donker violet; de tweede 
goudgroen met een breed blaauwzwart driehoekje in het midden, rustende op den 
achterrand; de derde goudgroen met den achterrand en drie daarop rustende 
driehoeken blaauwzwart, deze achterrand is met sterke zwarte borstelharen bezet ; 
de laatste ring, in het midden ingedeukt, is goudgroen met zwarte zijden Dit 
geheele segment is zeer dik met zwarte haren en borstels bezet. — Het achterlijf 
van het wijfje verschilt doordien 1 Q . het goudgroen hier groenachtig goud is met 
rooden gloed, 2°. het blaauwzwart minder plaats inneemt en geheel zwart is, 3°. 
de tweede ring in het midden acht borstels draagt en aan iedere zijde nog een. 
De buik is bij beide geslachten donkerder groen dan de rugzijde. De pooten zijn 
zwart met roodbruinen glans aan de scheenen en met vale, zeer smalle en lange 
zuigkussentjes. 
23 
