II 
BERIGTEN UIT DE DIERGAARDE. 
Toen nu verder geene poging tot paring bij de dieren werd waargeno- 
men, geraakten wij tot de veronderstelling dat het wijfje werkelijk be- 
vrucht was, welk vermoeden meer zekerheid verkreeg, toen het wijfje 
zich afkeerig toonde de dartele bewegingen van het mannelijke dier in 
het bassin te volgen. Die af keer ging van lieverlede in wrevel over, 
zoodra het mannetje haar naderde of zich nevens haar wilde neder- 
vlijen; dikwerf zelfs werd zij heftig en keerde het mannetje met ge- 
openden muil af, waarbij het goedaardige dier schrampwonden bekwam, 
die trouwens door den weldadigen invloed van het water ongelooflijk 
snel Averden genezen. Eene Avond evenwel aan het boven-ooglid kwam ons 
ernstig genoeg voor, om maatregelen te beramen ten einde de stal zoo in 
te rigten, dat er gelegenheid bestond, de dieren, zoo noodig, althans bij 
nacht te kunnen scheiden. Het bleek al spoedig dat deze zorg niet 
ijdel was. Naar mate de zwangerschap vorderde, werd het wijfje onver- 
draagzamer en klom de vrees voor hare vervolgingen bij het manne- 
lijke dier dermate, dat hij zich enkele malen regt opstaande uit het 
bassin verhief en poogde zich over de afsluiting heen te Averpen. 
Er bleef nu nog eene volkomene onzekerheid bestaan, omtrent den 
tijd waarop de Hippopotamus zou werpen. — De geleerde Geoffroy 
de st. -hilaire had, in het Instituut *) zoowel als in de Akademie f), 
verslag gegeven van de geboorte van het jonge Nijlpaard in de Dier- 
gaarde van den Plantentuin en daarbij den zekeren dragttijd op dertien 
maanden bepaald, terwijl de verschijnselen, bij ons moederdier Avaargeno- 
men, eene spoediger verlossing deden vermoeden: immers opl6 Junij 1862 
begon uit de gezwollen uijers reeds melk te droppen. In den avond van 
.24 Junij kwam de oppasser ons vragen bij de Nijlpaarden te komen. Wij 
vonden het vrouwelijke dier zeer onrustig en naar het ons toescheen 
pijnlijk; tegen 10.} uur ontlastte zich het vruchtwater met een slag, 
zonder overdrijving bij een geweerschot te vergelijken en met zulk 
eene kracht, dat eenen armdikke straal ruim twee ned. ellen ver in 
het bassin geworpen werd; het water werd waarschijnlijk krampachtig 
of welligt door het gescheurde vlies gedeeltelijk teruggehouden, daar 
eene tweede ontlasting nagenoeg onder dezelfde verschijnselen volgde. 
Met tusschenpoozen van 15 à 20 minuten herhaalden zich de weeën, 
waarbij het dier een zuchtend, somwijlen kermend geluid liet hoo- 
ren, terwijl het bij deze diersoort meer opgemerkt zoogenaamd bloed- 
*) L' Institut, Journal universel des Sciences et des Sociétés Savantes en France et a l’étranger. 
Mercredi 12 Mai 1858. 
t) Comptes rendus hebdomadaires (les Séances de l’Académie des Sciences, Tom. XLVI, N°, 19, 
10 Mai 1858, pag. 870. 
