BERIGTEN UIT DE DIERGAARDE. 
III 
zweet uit de poriën drong en straalsgewijze bij het kolossale ligchaam 
neêrvloeide. Ofschoon de temperatuur van den stal doorgaans op 58 tot 
60 graden bleef, stegen de dampen van het dier zigtbaar in wolken 
op, gelijk men dit in den winter bij verhitte en vermoeide paarden 
ziet gebeuren. Treffend was gedurende den geheelen nacht de onrust 
en het kenbaar medelijden van het mannelijke dier. Door de zAvare 
ijzeren afscheiding sloeg het elke beweging van het wijfje gade ; het liep 
zijn verblijf onrustig rond, zonk van tijd tot tijd, door slaap en ver- 
moeijenis overmand, op zijn leger neder, doch sprong bij het minste 
geritsel met schrik weder op, en beantwoordde het klagend geluid van 
het wijfje met het den dieren eigen stootende geknor, enkele malen 
door eenen ongewonen raauwen gil voorafgegaan. Deze onrust van het 
mannelijke dier was te meer opmerkelijk, dewijl het zich anders altijd 
reeds bij het vallen van den avond op zijn leger nederlegt, den gan- 
schen nacht doorslaapt, zonder zich aan beweging door stokers of wa- 
kers veroorzaakt te storen, en dikwerf zelfs des morgens met moeite 
door den oppasser wordt gewekt. Den volgenden morgen, 25 Junij, 
omstreeks 91 uur kwam het jong ter Avereld. De moeder was zoo afge- 
mat dat zij onbewegelijk bleef liggen, en eerst na 30 à 35 minuten 
opstond om de laatste banden, die haar ligchamelijk met het jong 
vereenigden, te verbreken. — - De eerste teekenen van leven Averden bij 
het jong opgemerkt door eene snelle en trillende beAveging der ooren, 
later door een geknor veel zwakker, doch overigens volmaakt aan dat 
der ouders gelijk. — Al spoedig begon het pogingen aan te Avenden om 
zich op te rig ten en kort daarna liep het vrij vlug en krachtig door den 
stal, onophoudelijk door de moeder gevolgd. — De vader toonde nu een 
hevig verlangen het ouderlijk geluk te deelen, terwijl de moeder angstig 
bezorgd scheen, dat het jong zich bij den vader zou begeven : immers 
zoodra het de meergenoemde afscheiding naderde, schoof zij haren breeden 
muil onder het jong en wierp het naar de andere zijde van den stal. Of- 
schoon nu het geheele verblijf dik met stroo belegd was, kon men niet 
verhoeden dat het jong, Avanneer het door de moeder Averd AveggeAvorpen, 
dikwerf vrij onzacht tegen de met hout bekleede wanden ter neder kwam : 
eene omstandigheid, die meer clan waarschijnlijk den dood van het jong 
heeft veroorzaakt. Eene poging om, door het plaatsen van schotAverk tegen 
de afscheiding, de ouders tot rust te brengen, mislukte geheel. Zoodra 
aan het mannelijke dier het gezigt op de moeder en het jong belet Avas, 
verdubbelde het zijn knorrend geroep, liep Avoedend in zijn verblijf 
rond en poogde zich meermalen, op zijne achterpooten staande, over 
1 * 
