BERIGTEN Ulï DE DIERGAARDE. 
IX 
nut voor den mensch; alleen in Australië worden zij vaak gegeten, en 
de wilden van Amerika en Indië gebruiken hunne vederen om er zich 
mede te versieren. 
De familie der Papegaaijen kan men weder in 4 onderfamiliën ver- 
deden, doch het ligt niet in het plan van dit stuk deze nader uiteen 
te zetten. Slechts van die groepen, waarin de verzameling bijzonder 
rijk is, wil ik in het kort gewag maken. 
PALAEORNIS, Vigors. 
Onderscheiden door hunne groene vederen en de zeer verlengde 
middelste staartpennen; uitsluitend bewoners van Oost-Indië en 
Afrika; men kent 17 soorten van dit geslacht. 
Alexandri, Linné. — Alexanders Edel-parkiet . » — 4 exempl. 
Groen met rooskleurigen halsband op den nek, zwarte streep op 
de kin en roode vlek op de schouders. Bij het wijfje ontbreekt de 
halsband. 
Komt van het eiland Ceylon en het vasteland van Indië en was 
reeds 330 jaar voor Christus bekend, doch werd eerst in het 
midden van de 14 de eeuw naar het noordelijk gedeelte van Europa 
gebragt. 
torquatus, Boddaert. — Kraay-Edelparkiet. — 2 exempl. 
Groen met rooskleurigen halsband en zwarte keel. Bij het wijfje 
ontbreekt de halsband. 
Van het vasteland van Indië, doch geheel eveneens gekleurde 
soorten komen in Afrika en op Mauritius voor. 
Even als de vorige reeds in de oudheid bekend en dikwijls in 
Rome levend gehouden, waar zij in hooge waarde stonden vooral 
als men ze had leeren praten. 
vibrisca, Boddaert. — Gewone Edel-parkiet. — 8 exempl. 
Groen, met graauwen kop; aan den mondhoek een zwarte vlek; de 
borst wijnrood. De jongen zijn ook op de geheele onderzijde en op 
den kop groen ; de zwarte vlek aan den mondhoek is veel kleiner. 
Op Java, Sumatra en Banka gemeen, ook op het vasteland 
van Indië. 
EUPHEMA, Wagler. 
Kleinere soorten, van de grootte van een vink tot die van een 
lijster; zonder insnijding in de bovenkaak, met lange spitse vleu- 
gels en trapsgewijs verkorte staartpennen. 
