XXXIV 
BERIGTBN UIT DE DIERGAARDE. 
Bijzondere vermelding verdienen hier een paar kleine driekantige beentjes, die bij het 
skelet van ons voorwerp zijn aangetroffen en van welke bij geen ander natuurkundige, 
die over Cetaceën geschreven heeft, gewag gemaakt wordt. Bedoelde beentjes, die wij 
Ossa tricarinata zouden kunnen noemen, hebben eene lengte van 0,053 bij eene breedte 
(in het midden gemeten) het een van 0,025, het ander van 0,02; zij werden gevonden 
aan de onderzijde tegen het ligamentum intervertebrale tusschen den laatsten lenden- en 
eersten heiligbeenswervel. Ongelukkigerwijze waren zij reeds van hunne oorspronkelijke 
zitplaats verwijderd en uit hun onderling verband gerukt, toen zij eerst in de tendineuse 
spiermassa opgemerkt werden, zoodat hunne ware ligging ten opzigte der omliggende 
deelen moeijelijk met zekerheid kan opgegeven worden. 
Zeer ware het te wenschen, dat bij eene volgende gunstige gelegenheid bij het even- 
tuëel stranden van een anderen Vinvisch de aandacht der natuurkundigen op deze beentjes 
gevestigd werde, ten einde te onderzoeken in hoeverre er eenig verband tusschen deze 
en de vlak daaronder liggende bekkenbeentjes (Ossa pubis?) mögt bestaan en aldus de 
bevestiging te erlangen, dat zij tot de Ossa pelvis zouden behooren, dan wel niets anders 
waren dan de l s!e der Y-vormige beentjes in rudimentairen toestand, hetgeen ook het 
meest waarschijnlijke is. 
Hebben wij hierboven van heiligbeens-wervelen gesproken, zoo dient ter nadere ophel- 
dering, dat wij hiermede die 8 wervelen bedoelen, welke aan de onderzijde met de be- 
kende Y-vormige beentjes voorzien zijn, en die daarenboven in bouw genoegzaam van de 
echte staartwervelen verschillen, om ze met regt tot eene eigene groep te kunnen veree- 
nigen. Yan onze zijde meenen wij na eene oplettende en vergelijkende beschouwing van 
vele skeletten van andere zoogdieren te kunnen aannemen, dat bovenbedoelde 8 wervelen 
niet anders zijn dan onderling niet vergroeide heiligbeens-wervelen en tot welke dan 
ook die wervelen moeten teruggebragt worden, die eveneens met Y-vormige beentjes 
voorzien zijn, en aan de basis van den staart van vele zoogdieren aangetroffen worden. 
PISCICULTUUR. 
Als aanvulling van blz. XXVIII laten wij hier volgen, dat van de jonge vischjes in 
de inrigting voor piscicultuur op ons Genootschap gewonnen, gedurende den winter van 
1862 op 1863 overgebragt zijn, als volgt: 
van de 5,000 Gewone zalmen zijn op 
// 1,500 Meer-forellen 
h 2,300 Zalm-forellen 
u 3,700 Ombres-Chevalier 
12,500 
Stuks gepoot. 
1,400 in ’t Zwarte Water bij Zwartsluis. 
3.000 // den IJssel bij ’t Katerveer. 
1,400 // een beekje op het Loo. 
1,200 u i/ u n // 
800 n den IJssel bij ’t Katerveer. 
1.000 n een beekje op het Loo. 
1,000 n den IJssel bij ’t Katerveer. 
9,800 
18 
23 
18 
23 
23 April 
18 n 
zoodat er op dit oogenblik nog ongeveer 2500 stuks op ons Genootschap zijn terug- 
gebleven. 
