XXXVIII 
BERIGTEN UIT DE DIERGAARDE. 
bragt, waar de meest gewone vogels en insecten tegen hooge prijzen 
werden opgekocht. Door een Boegineschen koopman werden twee huiden 
van Astrapia nigra aangebragt en aan een liefhebber van vogels, die zich 
aan boord bevond, verkocht, en later was ik nooit meer in de ge- 
legenheid eene huid van dezen zeldzamen en schoonen vogel magtig 
te worden. 
De bewoners van Dorey verzekerden mij allen, dat Amberbaki, on- 
geveer 100 Engelsche mijlen westwaarts gelegen, de beste plaats voor 
Paradijsvogels was en dat bijna al de verschillende soorten aldaar ge- 
vonden werden. Vast besloten hebbende eene poging te doen om ze te 
verkrijgen zond ik mijne twee meest geschikte jagers met tien inboor- 
lingen en een genoegzamen voorraad van handelsgoederen om aldaar 
gedurende veertien dagen te vertoeven, met last om zooveel mogelijk 
te schieten en te koopen. Zij kwamen echter terug en bragten niet 
het allerminste voorwerp mede. Zij hadden geene andere huiden kun- 
nen koopen dan die van den gewonen P. papuana , en hadden geene 
andere vogels gezien, dan een enkel voorwerp van P. regia. Men had 
hen verzekerd, dat al de vogels van twee of drie dagreizen meer bin- 
nenwaarts, achter verschillende bergruggen gelegene streken afkomstig 
waren, en dat men ze nimmer langs de kust zag. De kustbewoners 
gaan er zelve nooit heen, evenmin komen de bergbewoners, die ze schie- 
ten en bereiden, ooit aan de kust, aangezien laatstgenoemden ze aan de 
bewoners van tusschenliggende dorpen verkoopen, van welke de kustbe- 
woners ze weder afkoopen. Deze yerkoopen ze weder aan de bewoners 
van Dorey of andere inlandsche kooplieden, zoodat Lesson de door hem 
gekochte voorwerpen reeds uit de derde of vierde hand verkreeg. 
Deze teleurstellingen, gepaard met een gebrek aan voedsel waardoor 
wij somtijds bijna verhongerden, en bijna aanhoudende ongesteldheid, 
zoowel van mij zelven als van mijne jagers, waarvan er een aan dysenterie 
overleed, waren oorzaak, dat ik mij hoogst verblijd gevoelde toen de 
schoener wederkeerde en mij van Dorey wegvoerde. Ik was daar met 
de schoonste verwachtingen heengegaan, die ik geloof dat allezins ge- 
regtvaardigd waren door de verhalen mij, vóór mijn bezoek, omtrent 
die streken medegedeeld, en desniettemin, voor zooveel mijn voornaam- 
ste doel (de Paradijsvogels) betrof, had ik nagenoeg niets kunnen uitrigten. 
Aangezien mijn ijver voor het reizen in Nieuw-Guinea hierdoor wel 
eenigzins was afgekoeld, hield ik mij gedurende het eerste anderhalf 
jaar in de Molukken bezig, maar toen in Januarij 1860 (te Amboina) 
mijn assistent Allen zich bij mij voegde, vormde ik een plan voor het 
verdere onderzoek van het land der Paradijsvogels, en zond den Heer 
