BERIGTEN UIT DE DIERGAARDE. 
XXXIX 
Allen naar Mysol, terwijl ik zelf, nadat ik het eiland Ceram zoude 
zijn rondgegaan, hem zoude opzoeken, van goederen en levensbehoeften 
voorzien, en tot Waigiou doorgaan, om daarna beide, onafhankelijk 
van elkander, terug te keeren en in het najaar te Ternate elkander 
weder te ontmoeten. 
De Goramesche en Boeginesche kooplieden hadden mij verzekerd, dat 
Mysol het land was, dat het meest door Paradijsvogels werd bewoond, en 
dat aldaar veel fraaijere soorten en in grooteren overvloed voorkwamen dan 
ergens anders. Behalve het gezag van de inlandsche kooplieden had ik 
ten voordeele van Waigiou nog de mededeeling van Lesson, die ge- 
durende eenige dagen de noordkust bezocht en aldaar zeven verschil- 
lende soorten van Paradijsvogels kocht. 
Deze beide zoo veel beloovende togten liepen in elk opzigt ongeluk- 
kig af. Toen ik na vele bezwaren en tijdverlies, Goram bereikte, on- 
dervond ik, dat het onmogelijk was de voorgenomene reis ten uitvoer 
te brengen zonder een eigen schip. Dientengevolge kocht ik eene kleine 
inlandsche praanw van ongeveer acht tonnen en nadat ik bijna eene 
maand besteed had om dat vaartuig in orde te brengen en op te tui- 
gen, en met groote moeite eene bemanning, uit inboorlingen bestaande, 
had aan geworven, welke ik de helft van het loon vooraf moest beta- 
len, en daarna alle moeijelijkheden en tegenwerpingen had uit den weg 
geruimd, die door hen werden gemaakt toen alles gereed was, met het 
doel om het verblijf te rekken, staken wij eindelijk van wal en ik 
wenschte mij zelven geluk met de goede vooruitzigten die ik mij voor- 
spiegelde. Toen wij Ceramlaut (het vereenigingspunt der kooplieden 
van Nieuw-Guinea) aandeden besteede ik al het mij overgebleven geld 
tot aankoop van ruilgoederen voor de inboorlingen. 
Toen ik intusschen reeds den eerstvolgenden dag ten gevolge van slecht 
weder genoodzaakt was op de oostkust van Ceram voor anker te blij- 
ven liggen, liep mijne geheele bemanning gedurende den nacht weg, en 
liet mij en mijne beide Amboinesche jagers aan ons lot over. Met 
groote moeite verschafte ik mij ander volk om ons tot Wahai, op de 
noordkust van Ceram, tegenover Mysol te brengen en aldaar had ik het 
bijzonder geluk eene bemanning bestaande uit vier koppen op te ne- 
men, die genegen waren met ons naar Mysol, Waigiou en Ternate te 
varen. Hier vond ik een’ brief van den Heer Allen waarin hij mij 
mededeelde, dat hij groot gebrek aan rijst en andere benoodigdheden had 
en dat hij mijne aankomst afwachtte, ten einde naar de noordelijke kust 
van Mysol te gaan, zijnde dit de eenige plaats waar de Paradijsvogels 
konden verkregen worden. 
