Levensbericht van A, Valenciennes 
Op den 13 den April 1.1. stierf te Parijs Achille Valenciennes, Professor aan 
het Museum van Natuurlijke Historie in den Plantentuin en Lid van de Akade- 
mie van Wetenschappen. Hij was 9 Augustus 1794 geboren, en bereikte derhalve 
een ouderdom van ruim zeveutig jaren. Zijn vader had eene ondergeschikte be- 
trekking aan het Museum bekleed, en toen hij dien vroeg door den dood verloren 
had, werd Valenciennes, door den ouderen Geoffoy Saint-hilaire begunstigd, 
als preperateur bij die inrichting aangesteld. Spoedig werd hij ook door Lamarck 
met het rangschikken der Zoöphyten en Weekdieren belast, en was hem, die, bij 
de verzwakking van zijn gezicht, welke later in volslagen blindheid overging, eenen 
medewerker behoefde, in het bewerken van de Histoire des Animaux sans vertè- 
bres behulpzaam. In 1820 werd hij als aide-naturaliste bij het Museum aangesteld, 
en Lacépède droeg hem gedeeltelijk de zorg op voor de voorwerpen uit de klassse 
der Eeptilen. Doch het meest bekend is Valenciennes geworden als medewerker 
aan het groote werk over de klasse der Visschen van G. Cuvier ( Histoire na- 
turelle des Poissons, par M. ie Baron Cuvier et par M. Valenciennes, waar- 
van het eerste deel in 1828 het licht zag. Cuvier mogt de uitgave van het ne- 
gende deel (December 1832) niet meer beleven, en de dertien volgende dee- 
len werden alleen door Valenciennes bewerkt. Het 22 ste verscheen in 1849, 
Het werk is sedert gestaakt, en handelt alleen over de Acanthopterygii en de 
Malacoptenjgii abdominales. Om het geheel te voltooien zouden, naar het plan 
van bewerking, nog meer dan tien deelen noodig zijn geweest, ten einde de ove- 
rige Orden der Visschen te omvatten. Waarom Valenciennes dezen arbeid on- 
voltooid liet, is niet geheel opgehelderd, maar wat de kraakbeenige visschen be- 
treft, is eenigermate in het ontbrekende voorzien door den schoonen arbeid van 
Joh. Müller en Henle, Over de Orde der Plagiostomen. 
In 1832 werd Valenciennes als professor aan het Museum van Natuurlijke 
Historie aangesteld. Hij verkreeg de klassen der Weekdieren en Gestraalde dieren 
voor zijne rekening, dezelfde, welke onder Lamarck.'’ s leiding reeds in zijne jeugd 
hem hadden bezig gehouden. Door zijne zorg werden de tot deze dieren betrekking 
hebbende verzamelingen op buitengewone wijze uitgebreid. De bezigheden daaraan 
verbonden en de gebreken van den ouderdom, die zich bij hem vroeg deden ge- 
voelen, zullen wel medegewerkt hebben om hem te beletten den afgebroken arbeid 
van de Geschiedenis der Visschen weder op te vatten, gelijk hij in de voorrede 
van het laatst uitgekomen deel (in 1849) had beloofd. 
