— 367 — 
Onder het vliegen laten zij een schelluidend, lachend geschreeuw 
hooren, dat aan het zoogenaamde lachen van Ealco tinnunculus doet 
denken. De inwoners van St.-Jago noemen dezen vogel Passerinha, 
hetgeen eigenlijk vogeltje beteekent, omdat het woord passer door de 
Kreolen der Kaapverdische eilanden in den uitgebreiden zin van vogel 
gebezigd wordt. 
SYLVIA CONSPICILLA TA. 
Dit vogeltje behoort niet alleen in Zuid-Europa t’huis, maar is ook 
op de Kaapverdische eilanden zeer algemeen, vooral op St. -Antonio 
en St.-Nikolaas. Het komt zoowel op de toppen der hooge bergen als 
in de vlakten en lage gedeelten dezer eilanden in grooten getale voor. 
De zang van het mannetje is liefelijk, en komt eenigermate met dien 
van Sylvia cinerea overeen; ook zingt het, zoo als deze, dikwijls terwijl 
het zich in de lucht verheft. 
Deze vogeltjes leven, buiten den broeitijd, doorgaans in gezelschap 
wan drie tot tien stuks, en houden zich meestal in struiken of lage ge- 
wassen op. Zij zijn vrij mak, doch wanneer men ze eens verjaagt, is 
het moeilijk hen weder te naderen. 
Zij broeien in Oktober en November, maken hun nest in lage strui- 
ken, en (volgens de inwoners) legt het wijfje tot vijf wit met grauwe 
vlekjes voorziene eieren. De jongen zijn geheel grauw, met min of 
meer lichtere onderdeelen. De iris is geelbruin, de pooten en bek zijn 
vuil roodachtig geel. 
Dit vogeltje wordt door de inboorlingen Pardal d’Algodoeira genoemd. 
Pardal beteekent musch, en Algodoeira, katoenboom. 
SYLVIA ATRICAPILLA. 
Deze Europeesche soort komt op alle bewoonde eilanden van de Kaap- 
verdische grdep voor, alhoewel op St.- Vincent slechts op een der bergen, 
Monte Verde genoemd. Zij is derhalve op St.-Vincent zeldzaam, doch op 
St.-Antonio en St.-Nikolaas zeer algemeen. Zij is aldaar een standvogel, 
die in kleur, levenswijze enz. volkomen met dien van Europa overeenkomt. 
Op St.-Antonio vond ik in Januari een nest met drie versche eieren, 
en later nog een nest, dat reeds door de jongen verlaten was. Deze 
nesten waren tusschen takken van oranjeboomen geplaatst, op ongeveer 
zes voet boven den grond, van mos, fijne grashalmen en draden van 
banaanbast gemaakt en van bimien met haar en eenige hoender vederen 
