368 — 
belegd. De eieren waren vuil wit met bruinachtige spikkeltjes, vooral 
aan den stompen kant, waar deze vlekjes ook grooter waren. In dezelfde 
maand vond ik jongen van ongeveer een maand oud, waaruit blijkt 
dat deze vogels ook vóór Januari broeien. 
De zang van het mannetje is dezelfde als van onze Europeesche voor- 
werpen. 
Op St.-Nikolaas waren in de maand Februari bijna allen aan de keel 
roodachtig en geel of oranje gekleurd. Dit ontstaat door het aanhechten 
van het stuifmeel der bloemen eener alsdan bloeiende Aloë-soort, uit 
wier kelken zij insekten halen. Op dienzelfden tijd vond ik vele. andere 
vogels, zoo als bij voorbeeld Calamodyta brevi permis en Passer erythro- 
phrys, die, om dezelfde redenen, eene geelroode keel hadden. 
De inwoners van St. Antonio noemen deze vogeltjes Pardal rouxi- 
nol, en op St.-Nikolaas worden zij doorgaans Toutinegro (Zwartkop) 
genoemd. 
CALAMODYTA BREVIPENNIS. 
Deze vogel, door den heer Doiirn benoemd, en die van de Europeesche 
rietzangers door zijne korte vleugels afwijkt, komt op St.-Nikolaas vrij 
talrijk voor. 
Er bestaat geen uiterlijk verschil tusschen beide seksen; zij zijn ge- 
heel grauw en doen door hare kleur aan Cal. arundinacea denken. 
Zij zijn echter grooter dan deze. De ouden zijn op de bovendeelen een 
weinig grijzer 'van kleur dan de jongen. 
Deze vogels houden zich vooral op de bergen op; zij worden ook, 
ofschoon in geringer aantal, in de suikerplantaadjes aangetroffen, waar 
zij intusschen doorgaans meer verscholen leven. Zij klimmen tegen het 
suikerriet op, even als onze rietzangers tegen het riet of de biezen, en 
zingen even als de onzen, in eene bijna loodrechte houding zittende. 
Deze soort behoort onder degenen, die zich op plaatsen ophouden, waar 
nagenoeg geen water te vinden is. 
De zang dezer vogels is geheel verschillend van die dë> in Europa 
voorkomende rietzangers. Het gewoon geroep gelijkt op de syllaben : 
psiet tjirvit, tjirrit enz. De eigenlijke zang luidt min of meer als de 
volgende syllaben: wiet, wiet, wiet, wie del-wiedel, rikikikikiki-wiet, wiet; 
somtijds laten zij een schelklinkend geluid hooren, even als onze zwar- 
te lijster (Turdus merula) onder het opvliegen. De toonen van hun- 
nen zang zijn, in aanmerking genomen de geringe grootte des vogels, 
buitengewoon krachtig en grof, en men zou vooronderstellen, dat dit ge- 
luid door eenen grooten lijsterachtigen vogel wordt voortgebracht. 
