377 T 
met de kleine zangvogels en het steenuiltje. Dit doen zij vooral gedu- 
rende liet warmste gedeelte van den dag. In de ochtend- en avond- 
stonden schijnen zij hem daarentegen te vreezen, aangezien hij dan be- 
ter ziet dan over dag. Gedurende dien tijd, hoort men zijne stem zelden, of 
slechts dan wanneer hij verstoord is of vervolgd wordt; echter zingt hij 
reeds vóór zonsopgang en tot na zonsondergang, en is hij de vogel, 
welken men het eerst en ook het laatst van den dag hoort. Bij maan- 
licht zingt hij ook des nachts. 
Gedurende den paartijd roept het mannetje, onophoudelijk klapwie- 
kende, zijn wijfje; dit geroep komt met de syllaben swiek, wiek-tjoe 
enz. overeen. De mannetjes vervolgen de wijfjes van boom tot boom en 
zingen daarbij, onder het vliegen. Zij zijn dan zeer onrustig, in te- 
genstelling van hun anders rustigen aard. Ook bestaat er alsdan 
eenig verschil in hunne wijze van zingen en in hun geluid, dat in 
dien tijd krachtiger en zwaarder is. Hun zang is eentoonig, bestaan- 
de uit eenige korte syllaben, die zij onophoudelijk herhalen. Bij bet 
opvliegen of als zij verstoord zijn, laten zij een schel, krachtig geluid 
hooren, hetgeen met de syllaben: tjek, tjek, tjek enz. overeenstemt. 
Wanneer zij zittende dit geluid uiten, houden zij den snavel omhoog 
gerigt en draaien zich op hunne zitplaats rond. 
De broeitijd dezer vogels is van Augustus tot September. Het wijfje 
legt telkens twee, somtijds ook drie witte eieren, op den molm van 
diepe boomholen. De jongen dragen, wanneer zij het nest verlaten heb- 
ben, een kleed zeer verschillend van dat der ouden. Tusschen de twee 
seksen bestaat geen verschil in kleur, doch de oude mannetjes zijn door- 
gaans iets donkerder op de bovendeelen. 
Deze vogels zijn buitengewoon mak; men kan hen op vijf tot tien 
passen naderen. Op het warmste gedeelte van den dag schijnen zij in 
een licht slaperigen toestand te verkeeren, daar men hen dan bijna 
met de hand vangen kan. 
De inwoners noemen dezen vogel : Djo-djo of Dzjo-dzjo, hetgeen dom 
of onverstandig beteekent. 
ALCEDO COERULEOGEPHALA. 
Dit ijsvogeltje houdt zich nabij beken, rivieren of langs de zee- 
kusten op. Het is over het geheele eiland verspreid en vrij algemeen 
in het lagere gedeelte. Het voedt zich hoofdzakelijk met waterinsekten 
of kleine visschen. 
Er bestaat geen verschil in kleur tusschen de twee seksen. De jongen 
