379 — 
Deze vogel draagt den zonderlingen naam van Maria Palou of bij 
verkorting Mac Palou, en wel om de volgende redenen : Volgens de in- 
boorlingen was de vrouw Maria Palou eene waarzegster of toover» 
heks. Toen genoemde vrouw haar einde voelde naderen, zat deze vo- 
gel juist op het dak harer woning. Niemand wilde haar eenige hulp 
verleenen, zelfs hare bloedverwanten weigerden haar te zien. Einde- 
lijk trad een geestelijke het huis binnen, waarop de booze geest, waar- 
van de tooverheks bezeten was, dadelijk ontvluchtte en wel door den 
schoorsteen. Aldaar ontwaarde de booze geest 'den vogel, op het dak 
gezeten en ging daarin over. De Dicrurus veranderde toen plotseling 
van kleur; hij werd geheel zwart en kreeg roode oogen. Na dien tijd 
bezat hij dezelfde eigenschappen als Maria Palou, welken naam men 
hem- daarom gegeven heeft. 
Welke kleuren deze vogel vóór dien tijd gehad heeft, is den inwoners 
onbekend. 
Daar zich in de omstreken van het kerkhof vele dezer vogels op- 
houden, en er doorgaans een of twee op het kruis der kapel zitten 
en zingen of liever schreeuwen, zoo gelooven de inboorlingen, dat de 
vogel met de overledenen gesprekken voert. 
Hun onaangenaam stemgeluid, dat meer naar het blazen eener kat 
dan w r el naar den zang van een vogel gelijkt, maakt, vooral bij avond, 
een onaangenamen 'indruk op den toehoorder. Zij zitten op dezen 
tijd, vijf tot acht bij elkaar, in een boom en schreeuwen om het 
hardst. Zij bootsen het geluid van Halo. dryas en van Lamp. igni- 
tus vrij duidelijk na, doch het luidt scherper of meer schor. Ook ma- 
ken zij dikwijls een ratelend geluid, dat naar het opwinden eener klok 
gelijkt. 
Meestal ziet men hen op de buitenste takken der boomen zitten, al- 
waar zij op hun buit loeren, welke doorgaans uit vliegende insekten 
bestaat, die zij in de vlucht vangen. Zij zijn verlekkerd op sprinkha- 
nen, die zij somtijds tot in de huizen vervolgen. Op den grond komende, 
houden zij hun staart omhoog gericht. Sommige inwoners denken dat 
zij twee staarten hebben, vermits die gevorkt is. 
De broeitijd van dezen vogel is van Oktober tot Januari. De jon- 
gen vliegen, wanneer zij het nest verlaten hebben, nog langen tijd met 
hunne ouders in het rond. De nesten, zamengesteld uit biesjes en 
worteltjes, zijn groot, doch weinig kunstmatig en op of tusschen tak- 
ken van hooge boomen bevestigd. De eieren van dezen vogel heb ik 
niet gezien. 
