— 381 
vogels van het eiland. Na den regentijd, in December, maken zij hunne 
nesten in boomholen, die meestal zeer diep zijn. Het wijfje legt tot vijf 
witte eieren. 
Het is doorgaans moeilijk hunne nesten te ontdekken, daar zij 
vooral op die plaatsen broeien, waar de boomen het hoogst zijn en de 
plantengroei het weelderigst is. Ook kiezen zij voornamelijk de ontoe- 
gankelijkste wouden van het westelijke en zuidelijke gedeelte, alwaar zij in 
gezelschap broeien, namelijk eenige honderde paren in een en dezelfde 
streek, doch zelden meer dan een paar in boom. 
De ouden verdedigen hun nest door bijten, en wanneer de krachten van 
een paar te kort schieten, worden zij door hunne, in de nabijheid zijnde, 
makkers bijgestaan. De inwoners, die in deze papegaaien handel drijven, 
halen nooit de nesten uit, doch vangen de jongen zoodra deze uitgevlo- 
gen zijn en verhalen, dat het in de nesten zoo warm is, dat men de 
handen zou branden, wanneer men de jongen aanvatte en dat katoen 
er in ontvlammen zou. 
De levenswijze van dezen papegaai is opmerkenswaardig, vooral door 
zijne avond-exkursiën. Tegen zonsondergang ziet men talrijke troepen 
van alle kanten aankomen, welke zich allen naar ééne plaats be- 
geven. Deze nachtelijke verblijfplaats is op den top van een berg, 
die daardoor den naam van Pico de papagayo gekregen heeft en in 
het midden van het eiland gelegen is. De troepen, meestal uit drie 
tot tien en somtijds tot dertig stuks bestaande, vliegen vrij hoog en 
vrij schielijk. Onder het vliegen laat de papegaai dikwijls een zacht 
gefluit hooren, alhoewel hij doorgaans hevig schreeuwt.. Gewond of ver- 
stoord zijnde, schreeuwt hij zoo verschrikkelijk, dat men het op een half 
uur afstands duidelijk hooren kan. Ook verdrijft hij andere vogels uit 
zijne tegenwoordigheid. Er bestaat slechts één vogelsoort, die met hem 
in goede verstandhouding leeft, namelijk Ibis olivaceus, welke men dik- 
wijls met de papegaaien ziet meê vliegen. 
Het gebeurt dikwijls dat Milvus parasiticus, die op St.-Thomas menig- 
vuldig voorkomt, de kusten van het zuidelijk gedeelte van Ilha do Prin- 
cipe bezoekt. Zoodra de papegaaien dezen roofvogel zien, wordt hij 
aangevallen, vervolgd, weggejaagd, of zelfs door hunne gemeenschap- 
pelijke aanvallen gedood. 
De inwoners zeggen, dat de papegaaien geene roofvogels in hunne 
nabijheid dulden, en nooit eenige andere dieren dan roofvogels zullen 
aanvallen. 
Deze papegaaien, met strikken gevangen, worden levend, door de inwo- 
ners, tegen een dollar, aan de vreemdelingen of blanken van het eiland 
