393 — 
bijheid van het nest, waar hij onophoudelijk zingt, daarbij met de vleu- 
gels slaande, even als onze spreeuwen doen. Dikwijls hangt hij zingende 
van onderen aan liet nest, vooral tegen den avond. 
Wanneer de jongen uitgekomen zijn, verlaat het wijfje meer dan ge- 
woonlijk het nest en wordt door het mannetje in de voeding der jongen 
bijgestaan. De jonge voorwerpen zijn, even als de moeder, van vele 
parasieten voorzien. Wanneer de jongen volwassen zijn en het nest ver- 
laten hebben, vliegen zij nog eenigen tijd met de moeders. Ieder 
paar maakt voor het tweede broedsel een nieuw nest, en somtijds nog 
een derde nest voor het laatste broedsel. De paren die in Juli het eerst 
gebroed hebben, maken hun tweede nest in September en hun derde 
in Januari; doch niet allen maken drie nesten. Vandaar dat er in het 
algemeen in Januari minder jongen gevonden worden. Zij die reeds 
in Mei beginnen te broeien, maken zelden minder dan drie nesten en 
wel het laatste in September en Oktober. Wanneer het nest door stor- 
men of eenige andere omstandigheden vernield wordt, maakt het paar 
dadelijk een ander. Daar de nesten aan de punten van takken of palm- 
bladeren bevestigd, en dus meer aan onweder en stormen blootgesteld 
zijn, zoo gaan er velen verloren. Vermits nu deze vogels eenen ongere- 
gelden paartijd hebben en somtijds verplicht zijn nieuwe nesten te maken, 
zoo schijnt het dat ieder paar het geheele jaar door broedt, hetgeen ook de 
meening der inwoners is. Wel is waar vindt men het geheele jaar door 
broeiende paren, doch nimmer maakt een paar meer dan drie broeisels. 
Het voedsel dezer vogels bestaat uit vruchten en beziën; zaden en 
kleine rupsen nemen zij eveneens gaarne. Hun zang komt, even als de 
beweging met de vleugels, veel met die van onzen spreeuw overeen. 
Het gewoon geroep luidt als: sjierrr, sjierrr enz. Men vindt hen meer 
in bebouwde streken dan in het gebergte waar geene plantaadjes zijn. 
Zij zijn zeer mak, vooral de jongen, en kunnen den gevangen staat zeer 
goed verdragen. 
De inboorlingen noemen dezen vogel Mello of Melro, hetwelk in het 
portugeeseh Merel (Turdus merula) beteekent. Sommige inwoners mee- 
nen dat de naam Melro van Amarillo (geel) is afgeleid. 
FRINGILLA (BUSERINUS) RUFILÀTUS. 
Dit vogeltje komt, in grootte en vorm, eenigszins met ons kneutje 
overeen. De staart is echter korter en de geheele vogel iets zwaarder. 
Hij is geheel bruinachtig van kleur en er bestaat geen uiterlijk ver- 
schil tusschen de twee seksen. 
