397 — 
Principe. Even als bij de andere soorten, is haar broeitijd zeer ongere- 
geld. Bij de mannetjes zijn de onderdekvederen van den staart rooder 
dan bij het wijfje. De jongen hebben de kleur hunner moeder. Bij de 
ouden is de iris lichtblauw, bij de jongen grijsachtig; allen hebben 
de wasachtige huid; de bek is helder karmijnrood. 
Zij voeden zich met kleine vruchten, beziën en maïs. Deze vogels, 
wier vleesch een voortreffelijk voedsel geeft, worden door de inboor- 
lingen op allerlei wijze vervolgd en gevangen, waardoor zij zeer schuw 
zijn. Men vindt hen meestal in troepjes van vijf tot twintig. In 
den tijd dat sommige groote boomen vruchten dragen, die zij gaarne 
eten, houden zich geheele benden daarin op, en zitten gedurende het 
warmste gedeelte van den dag zoo bewegingloos, dat men ze niet 
dan met moeite kan ontwaren. Zulke troepen bestaan doorgaans uit 
dertig tot vijftig stuks en meer. Plun stemgeluid is klagend en een- 
toonig, en heeft eenige overeenkomst met het klagende geluid van 
jonge honden. 
De inlandsche naam is Sessa. 
« 
Rolla branca is eene toevallige variëteit van Treron calva. De mees- 
ten verschillen in kleur. Sommigen zijn grijsachtig wit, anderen heb- 
ben eenige witte vleugelpennen of kleine witte vederen op den kop. 
In het zuidelijke en westelijke gedeelte komen dikwijls zulke variëteiten 
voor, die door de inboorlingen Rolla branca, d.w.z. witte tortelduif, ge - 
noemd worden. 
Volgens eenige inwoners komt er in het bergachtige gedeelte een 
vogel voor, die door hen Galinha brava (Wilde kip) genoemd wordt, 
en naar hunne uitdrukking niets anders dan eene Numida kan zijn. 
IBIS (GERONTICUS) OLIVACEUS. 
Deze fraaie vogel houdt zich alleen in het zuidelijke en westelijke ge- 
deelte des eilands op. liet mannetje is iets zwaarder en fraaier ge- 
kleurd dan het wijfje; de geheele lengte bedraagt omstreeks 60 centi- 
meters. De bek is steenrood, de iris bruin en de pooten zijn rosnchtig 
geel. De naakte deelen van den kop zijn zwart. 
Deze vogel houdt zich zoowel in de boomen als op den grond op. 
In rustende houding zittende, heeft hij veel overeenkomst met een 
kleinen gier, voornamelijk door zijne zware vleugels en verlengden kop 
en nekvederen. Hij komt alleen in de boomen om te rusten, vooral na 
den middag. Zijn voedsel bestaat uit wormen en larven, die hij met 
zijn langen snavel behendig uit den grond weet te halen, waardoor de 
