DES CAMPANULÉES. i45 
pilosa , supeniè filiformia; antheræ filamentis duplo longiores, flavescentes. Stylus longitudine 
tubi corollae , à media parte usque ad aj)icem pilosus , pilis absque ordine distincto. Stigmata 3 , 
lineam longa , sub finem anthesis revoluta. Capsula obovoidea , 2-3 lineas longa, lo-nervia, 
nervis parum eminentibus , 3 -locularis , apice 3 -valvis medio sepliferis acutis dehiscens. Semma 
( ex Vent. ) minutissima , ovato-compressa , nitida , rufa. 
Species polymorpha , in insulis Magni Oceani frequens et sæpè in hortis culta. Variat altitudine 
inter ^ et i | pedem , caule nunc simplici , nunc ramoso , glabro vel piloso , ascendente vel 
erecto , unifloro vel multifloro ; foliis alternis vel suboppositis , sæpè margine cartilagineis ; deni- 
que magnitudine corollæ. Celeber. Brown, qui eam plantam in loco natali vidit , 4 varietates in 
Nova-Hollandia crescentes distinguit. 
V arietas a , quæ sæpiùs in hortis colitur : caule ramoso , laxiusculo , floribus majusculis. Tabida 
Ventenatii ( jard. Malm. t. 12) quam celeb. auctor ad hancce varietatem adducit, distincta 
varietas æqualiter haberi potest, propter magnitudinem corollæ. Vidi in horto parisiensi. 
arietas /3 caulem minus ramosum habet , folia sæpiùs opj)osita , calycis lacinias angustas 
lineares , corollam parvam. In hortis colitur : apud Loddiges specimina vidi ad eam varietatem 
tribuenda. 
V arietas y magis differt. Specimina habemus à clar. Lahillardiere lecta et sub nomine Camp, 
littoralis figurata. Caulis est erectus , uni vel biflorus , pedalis , filiformis , glaber, à basi usque 
paulo infrà mediam partem foliosus, superne nudus; folia angustissima, linearia, margine carti- 
laginea subdenticulata , alterna, 6-1 2 lineas longa, vix lineam lata; inferiora breviora, latius- 
cula , interdum obtusa ; pedunculi valdè elongati ; flores à præcedenti non diversi; laciniæ calycis 
non angustiores quam in var «. Stamina non vidi : in tabula clar. Lahillardiere antheræ fila- 
mentis breviores sunt, sed verosimiliter figura imperfecta est, vel statum non communem exhibet. 
K arietas ê' præcedenti affinis videtur : non vidi. 
Varietas e, quam in herbario banksiano vidi, in Nova-Zelandia ad fretum dictum Charlotte- 
Sound, ab Anderson lecta fuit. Caulis pedalis est, glabriusculus , teres, superne ramosus. Folia 
omnia cartdagineo-marginata , denticulata , subtùs pallidiora ; inferiora obovata , ohtusa , in pe- 
tiolos breves angustata , semi-pollicaria , 3~4 lineas lata ; media majora lanceolata ; superiora 
linearia. Flores nt vulgo in W. gracili. Calycis laciniæ latiusculæ. 
i 5 . Wahlenbergia marginata. 
W . caule ramoso glabro , foliis alternis vel suboppositis lanceolatis et lineari-lanceolatis undu- 
lato-suhserratis , margine pilosis , tubo calycis glabri obovoideo , corolla infundibuliformi lobis 
calycinis vix dimidio longiore, capsula obovoidea. 
Campanula marginata Thunb . fl. japon, p. 8g. piant . japon, dec. 3 ic. 
Campanulæ gracilis var. Spreng. pugili, n. 28. Rœm. et Sch. syst. 5 p. i 33 . 
Habitat in Japonia , ad marginem Viarum inter Arai et Quana ( Thunb. ) 
'if ( Ex tabula Thunb. ) Floret maio et junio (Thunb. ) 
Radix , seu caulis pars inferior, crassa , sublignosa , decumbens ; superne ramos herbaceos , 
graciles, erectiusculos , ramosos, striatos, glabros, scmi-pedales , emittens. Folia per inferiorem 
dimidiam partem ramorum satis numerosa , alterna vel subopposita , sessilia , lanceolata et lineari- 
lanceolata , acuta , semi-pollicaria , 2-3 lineas lata , undnlata , subserrata , serraturis remotis mi- 
nimis , marginata , margine alba , pilis albis hispida. Pedunculi terminales et axillares , elongati , 
tenues , nudi , uniflori, 2-3 pollices longi. Calyx glaber, tubo obovoideo , lineam longo, deinde 
