i54 MONOGRAPHIE 
Campanula paniculata, Thiinh . prodr. p. 38. Linn. suppl. p. i3g. Thunh. mem. acad. Petersh. 
4- t. ']■ f- 4- '72. Bœm. et Schult ! syst. 5 p. i35. 
Habitat a<l caput Bome-Spei. 
(X ? (Vitb iu herb. Banks. etSchulth. ) 
Planta (herb. Jtanksiani ) ramosissima, berbacea. Radix perpendicularis, tenuis, albida, 
1- 2 pollices longa, alba , simplex vel parum fibrosa. Caules vel rami 2-6 pollices alti , cylindrici , 
pilosiusculi , tenues , erecti , ramosi , superne paniculati. Folia sessilia , alterna , numerosa , linea- 
ria , pilosiuscula , 3-5 lineas longa , lineam lata , pan'im acuminata , integra vel remote subdenti- 
culata. Flores paniculati, terminales et axillares, pedicellos filiformes semi-pollicares terminantes, 
antè perfectam antbesin nutantes, deindè erecti. Calyx pilosus, 5-fidus ; tubo ovoideo angusto, 
lineam longo ; lobis linearilms angustis , erectis , integris, acuminatis. Corolla lobis calycinis duplo 
longior, circiter 3 lineas longa, obconica , apice 5-loba. Stamina corolla dimidio breviora; fila- 
menta tenuia glabra : antlieræ longitudine filamentorum lineares. Stylus corolla brevior, cylindri- 
cus, apice 3-lobus. Capsula ovoidea, vix 2 lineas longa , erecta, lobis calycinis erectis terminata, 
3-locularis, 3 valvis acutis superne dehiscens. Semina non vidi. 
Descripsi specimina herbarii banksiani, à Masson lecta et Camp, paniculata nuncupata. Optimè 
cum tabula Tbunbergii congruunt , sed dilïcrunt ab aliis speciminibus ejusdem herbarii banksiani , 
in collatione cum herbario linnæano , C. paniculata voc«tis. Specimen vidi à Thunbergio ad clar. 
Rœmcr missum , nunc in herbario doni. Sckulthess turicensis repositum. Quamvis valdè authen- 
ticum, illud specimen non hic descripsi, quia imperfectum. 
36. Wahlenbergia b.anxsiana. 
W. caule glabro basi simplici superne paniculato , foliis linearibus angustis remote denticulatis 
acuminatis, tubo calycis glaberrimo sphærico , lobis linearibus angustis denticulatis, corolla lobis 
calycinis dimidio longiore infundibuliformi apice 5-loba. 
Campanula paniculata, Smith in lierb. Banks! 
Habitat ad caput Bonæ-Spei. ( Vid. in herb. Banks.) 
Caules 4~5 pollices alti , erecti , glabri , apice soliirn ramosi et irregulariter paniculati. Folia per 
caulem totum sparsa , alterna , sessilia , linearia , angusta , remote denticulata , acuminata , erecta , 
2- 4 lineas longa. Pedunculi et pedicelli tenues , sed rigidi , erecti potius quiim divaricati , circiter 
3- 6 lineas longi. Flores erecti , numero 6-10. Calyx glaberrimus , 2 lineas longus ; tubo sphærico ; 
lobis linearibus angustis , longitudine tubi, ut folia, remote denticidatis , dorso ad basin crassius- 
culis. Corolla lobis calycinis dimidio longior, id est 2-3 lineas longa, infundibuliformis , apice 
5- loba , sub finem anthesis in tubum angustum medio contracta. Stylus longitudine corollæ, apice 
in 3 stigmata brevia , erecta , demum patentia , divisus. Capsulam non vidi. 
Hæc species in herbario banksiano Camp, paniculata Thunb nuncupata fuit , in comparatione 
herbariorum Linnæi et Banksii. Tamen male cum descriptionibus et tabula Thunbergii congruit. 
Linnæus, qui plantam Thunbergii possidebat , dicit : rami divaricati, folia integra lanceolata , 
dum in planta banksiana , rami parum divaricati et folia denticulata, linearia, angusta, sint. 
Folia adeo linearia sunt , ut in herbario banksiano Camp, ericifolia vocata fuerit, antequiun 
celeb. Smithius aliud nomen imposuerit. Thunbergius de Camp paniculata dicit : folia lanceolata , 
undulata, hirta; caulis angulatus hispidus ; quod minime cum planta banksiana convenit. Cæ- 
terùm plantam quam Thunbergius Camp, paniculatam vocat vidimus in herbario schulthessiano, 
ubi à Thunbergio provenit , et diversa est à præsenti specie. 
