DES CAMPANULÉES. 171 
bus; antheris longitudine filamentorum, stylo adpressis , connatis ex descriptione clar. auctoris, 
sed verosimiliter solùm approximatis. Stylus staminibus sublongior, corolla dimidio brevior, apice 
2-lobus. Capsula tubo calycis accrescenti adnata , 6-8 lineas longa, 5 -nervia, nervis cum lobis 
calycinis alternantibus, 2-locularis , lobis calycinis erectis et basi styli persistente terminata; 
inferne leviter inflata , lobis calycinis caducis in lacinias longitudinaliter ab apice versus basin , 
secundum nervos diffindens. Semina in utroque loculo, secus duas lineas parieti centrali in- 
serta, ovoideo-quadrangularia , subcompressa, punctata. 
Tabula citata in Botanical magazine optime babitum communem pingit , ut vidimus in speci- 
minibus à clar. Burchell et Echion lectis, sed nescio cur in liac tabula dehiscentia capsulae à basi, 
nec ab apice, incipiat. Stamina non vidi : verosimiliter citiùs cadunt quam in aliis. Celeberrimus 
auctor descriptionis tabulam citatam comitantis, antberas connatas dicit, sed puto eas in ala- 
bastro observavisse , ubi , ut in omnibus Campanulaceis , stylo adpressæ sunt et quasi inter se 
connatæ. 
Tabula Serti anglici diversa est , adeo ut diii aliam speciem esse existimaverim. Planta humilior 
est, folia minùs argutè serrata, flores terminales solitarii, lobi calycini paulo latiores, corolla 
amplior , et filamenta staminum basi obcordata lata ciliata apice filiformia , omnino diversa ab 
iis in tabula Hookeriana figuratis. Lheritier plantam horti kewensis , à Masson introductam 
repræsentavit et cl. auctores horti Kewensis dicunt annuam esse, cum planta in Botanical ma- 
gazine figurata sulfrutex et certe perennis sit. Specimen habemus à clar. Lheritier in horto 
kewensi lectum , sed adeo truncatum est, ut nihil certum ex eo duci possit. Ex differentiis tabu- 
larum , duas species distinguere volui : prior in horto ketvensi à Masson anno 1787 introducta, 
ibique à Lheritier figurata et deindè perdita , ut monet clar. Hooker in descriptione sua. Posterior 
nuper solùm in horto kewensi introducta, à dom. Bowic, qui semina capensia anno 1828 misit, 
ut docet celeb. auctor qui eam plantam in Botanical magazine figuravit. Unicam speciem deindè 
servavi , quando vidi in herbario Banksiano specimina Massonli , quæ flores fasciculatos habe- 
bant et ramos lignosos , ut planta à clar. Hooker descripta. Tabula Serti anglici eà ratione imper- 
fecta videtur, piotiùs quam diversa species. 
12. Prismatocarpus sessilis. 
P. sublignosus , foliis patulis linearibus angustis integris , floribus solitariis axillis foliorum 
superiorum , lobis calycinis subulatis glabris. 
P. sessilis Echion in herb . Dunant! 
Habitat ad caput Bonae-Spei (Ecklon). Floret octobri et novembri. (Eckl.) (Vid. in herb. 
Dunant. ) 
Caulis ramosissimus , ramis diffusis , erectis vel ascendentibus , semi-pedalibus , tenuibus , sed 
rigidiusculis , sublignosis , rubescentibus , glabris , nitidis , ubique æqualiter foliosis. Folia alterna , 
patula, inter se 4~6 lin. distantia, stricte linearia, 3-4 lin. longa, | lin. lata, integra, mar- 
gine supernè leviter revoluta, glabra, sed ad basln subciliata, axillis sæpè foliolis minoribus 
fasciculatis onusta. Flores parvi , axillis foliorum superiorum sessiles , solitarii. Calyx glaber, per 
anlhesin circiter 2 lineas longus ; tubo filiformi , sesquilineari ; lobis subulatis vix lineam longis. 
Corolla infundibuliformis , lobis calycinis duplo vel ferè triplo longior, apice 5 -loba. Stamina co- 
rolla dimidio breviora ; filamentis albis filiformibus , basi levissimè expansis ; antberis filifor- 
mibus , longitudine filamentorum. Stylus longitudine tubi corollæ. Capsula longé fusiformis, 
