DES CAMPANULÉES- 177 
nudus , ramis diffusis, frequenter quasi umbellatis , foliosis, lierbaceis, sed brmis, rubescentibus , 
angulosis propter foliorum decurrentiam , angulis pilosis. Folia per ramos frequentia , alterna , 
ovato-acuta , decurrentia, apice recurvata cuspidata, 1-2 lineas longa, lineam lata, rigida, 
glabra, margine præcipuè ad basin ciliata, remotè setaceo-dentata. Flores apice ramorum soli- 
tarii vel fasciculati , sæpiùs 4~5 simul congesti ; bracteis imbricatis , 2-3 lineas longis , ovato-acu- 
minatis, ciliatis et dentatis, erectis, apice recurvatis, circumdati. Calyx 5-fidus , bracteis obtec- 
tus; tubo lineam solum longo, glabro; lobis ovato-acuminatis , ciliatis, sesquilineam longis, 
erectis , margine interne leviter revolutis. Corolla 3 lineas longa, bracteas circumdantes superans , 
infundibuliformi-tubulosa , semi-5— 6da , albida. Stamina corolla dimidio breviora. Stylus tubo 
corollæ sublongior. Stigmata 2,fdiformia, diu erecta. Capsula inter bracteas latens, lobis calycinis 
rubescentibus accrescentibus desinens. Ex Bergii descriptione : cylindrica glabr^ , bilocularis , 
tecta operculo turbinato. Semina ( ex Bergio ) plurima , circiter 8 , ovata , hinc convexa , indè 
concava, scabra, parva. 
Vidi speciem hic descriptam in pluribus herbariis , exempli gratia in Banksiano , ubi spe- 
cimina adsunt ex horto kewensi, et alia à Masson lecta, quæ R. capitata ined. et R. squar- 
rosa Berg. et Linn. vocantur, in herbario Musæi parisiensis sub nomine R. Jiliformis Lam. , 
et in diversis aliis herbariis. Flores sæpiùs glomerati, sed interdùm in eodem specimine solitarii 
et glomerati. Sæpè flos centralis fasciculi primus floret, et, aliis inter bracteas latentibus, ramus 
unifloms primo aspectu videtur. Eâ ratione plantam Bergii non diversam puto , nam ex ipsius 
optima descriptione, floribus solitariis soliim , à vulgari planta differt. Folia ovata, acuta, decur- 
rentia, ad basin spinoso-dentata , reflexa, optime describit, et in eo jacet character essentialis, 
potius quam in numero florum. Linnæus hoc synonimon ad suam R. squarrosam adducit, quamvis 
in phrasi flores aggregatos dicat. 
Celeb. Lamarkius distinctam speciem constituit, sub nomine R. filiformis , ad quam R. squar- 
rosam Bergii (non Linn. ) refert. Eam ità describit : « R. fruticulosa , ramoso-paniculata ; ramis 
« filiformibus ; foliis minimis ovatis dentatis recurvis decurrentibus , floribus terminalibus solita- 
« riis. » Eo ultimo verbo solum à nostra R. squarrosa differt , sed jam diximus characterem mu- 
tabilem esse. Tabula Illustrationum folia non recurvata habet , ut vult celeberrimus auctor, et si à 
tabula juxtaposita R. ciliatœ judicemus, valde imperfecta est, et verosimiliter ad R. squarrosæ 
varietatem floribus solitariis pertinet. 
Poiret descriptionem longiorem R. filiformis Lam. dedit , sed ex herbai'iis Musæi parisiensis 
et celeb. Jussieu, aliam plantam, Lightf. tenellam seu Campan. tenellam L. intellexisse videtur. 
Perennis, huniifusa, ramosa, ramis filiformibus valde foliosis , foliis rigidis, tubo 
caljcis nudo Jiliformi. 
g. Roella muscosa. 
R. foliis patentibus ovato-acutis remotè serratis glabris , floribus solitariis , lobis calycinis 
ovato-acuminatis integris glabris vel subciliatis corolla cæruleâ triplo quadruplove brevioribus. 
R. muscosa Thunb. in Linn. f. suppi, p. ifi. Thunb. prodr. p. 38. flor. eap. ed. Schiilt. 
p. 175. Rœm. et Sehult. sjst. 5 p. q5. herb. Banks! 
R. cespitosa herb. Banks ! Burch! catal. piant. Afr. n. 636 ( m herb. DC.) 
Campanula Ecklon in herb. Dunant! 
Habitat ad caput Bonæ-Spei , in fossa magna frontis montis Tabulæ (Thunb. ). 
23 
