DES CAMPANULÉES. i85 
Hæc species hucusquè solùm in Alpibus orientalibus , usquè ad Tyroluin et Alpes Salisburgenses , 
lecta fuit. Planta Alpium glaronensium quam Hegetschweiler ad P. glohiilariœfàlium refert , 
mihi , ex tabulis ipsius auctoris, ab eâ specie diversa videtur, et ad P, paucijlorum potius refe- 
renda. Omnes auctores , usquè ad clarissimos Stevnheig et Hoppe , illas species confuderunt. Ex 
patria facilius quam ex descriptionibus, sæpè distinguuntur. Planta à J. Bauhino figurata, quæ è 
Styriii provenit, ad P. globiilariccfoliuin referenda videtur. Ab eo differt soliun , bracteis ovato- 
acutis, parum latis et integris , sed folia conveniunt, et forma bractearum variabilis est. Linnseus, 
qui hoc synonymon Bauhini citavit, descriptionem, cum P . paucijloro melius convenientem dedil. 
Hallerus plantam giaronensem intelligit , quæ ad Ph. paucijlorum jicrtinere videtur. Descriptio 
P. pauciflori celeb. Hcenke , optimè P. giobulariæfolium depingit. Ph. paucijlorum , Baumg. (en. 
stirp. Transylv. \ p. i56.) ex descriptione P . paucijlorum potius est ^ sed hanc plantam transyl- 
vanicam nunquam vidi. 
3 . Phïteüma pauciflorum. 
Ph. foliis integris, radicalibus confertis brevibus angustis lineari vel obovalo-lanceolatis , caulinis 
paucis sessilibus lineari-lanceolatis , capitulo paucifloro, bracteis ovato-acutis ciliatis, ad basin 
subdentalis. 
Rapunculus foliis ovatis, etc. Hall. hela. n. 680. 
P. pauciflorum Zfnn. jyicc. i p.-xl^xiithicum P . glohularicrfolio confunditur). AU. ped. i p. 11 5. 
f^ill. Dauph. 2 p. 5i5. Lain. ill. n. 2583. Schrank. prini. Salisb. p. y2. Honken. syn. germ. 2 
p. 245. Lam. et DClJl.fr. 3 cd. n. 2.858. Lapejr. liist. abr. des Pyrén. p. to8. Birol. Jl. 
acon. I p. 72. Baumg. cmim. stirp. Transylv. i p. i56? Sternb. et Hoppe Denksclir. derbot. 
Gesellsch. in Regensb. 2 p. gg. Roem. et Sch. syst. 5 p. '] 5 . Gaud.fl, Helu. 1 p. 17 i . Reichenb. 
icon. bot. cent. 4 p- 4^ 364- DC. et Dub! botan. gall. p. 3io {non Hcenke et Host. ). 
Rapunculus pauciflorus Scop. carn. ed. 2 n. 241 ( ex Roem. et Sch. ). 
P. lanceola tum Ac/i/efc/i. cat. 1821 {ex Hegctschw.). 
P. giobulariæfolium Hegctschw. Jl. helv. 2 p. 420. ejusd. reise p. 146 t. i3 ct i5. Gaud. 
fl. hela. % p. 170 {non Sternberg et Hoppe ). 
/3. Bracteis obtusissimis ; Hegetschw. reise , p. 146 t. 1^. 
Habitat in Pyrenæis orientalibus (Ph. Thom. in herb. DC !) et centralibus (Lapeyr.), et præ- 
cipuè in Alpibus, ad Coi de Tende (DC!), in Delphinatu (Vili.), Monte Cenisio (All. ), 
Valesia (herb. DC ! Gaud.), in Alpibus novariensibus (Birol.), glaronensibus (Hegetschw.); 
versùs orientem Alpium magis ac magis rarescit , sed crescit adhuc in Alpibus carinthiacis (Panzer 
in herb. Ser! ) et Carnicis (Scop.); forsan in Transydvania (Baumg.)? Habitat in Gallia inter 
i4oo et 2000 metr. ait. supra mare (DC. Mem. sur la géogr. des pl. de Fr.) 
Varietas /3 in valle Sancti-Nicolai Valesiæ (herb. Ser !). . Floret julio. (Vid. sicc. ) 
Radix fissuris rupium inserta , cylindrica , crassa pro magnitudine plantæ , 1-2 pollices 
longa, supernè in plures cervices foliis onustas divisa. Caules humillimi, altitudine variantes 
inter 3 lineas et 2 pollices, sæpiùs pollicares, erecti, glabri vel pilo.siusculi , tenues , subnudi. 
Folia ferè omnia ad basin plantæ conferta, rosidata , integra, glabra; ima minima, obovata , 
altera lineari-lanceolata , vel obovato-lanceolata , 4~8 lineas solùm longa , obtusa vel acuta , basi 
in petiolos angustata ; caulina nulla, aut 1-2, sessilia, parva, lineari-lanceolata. Capitulum 
globosum , pauciflorum , 4“8 lineas latum , bracteatum . Bracteæ ovato-acutæ , amplectentes, villoso- 
ciliatæ, integræ , vel ad basin subdentatæ, 2-3 lineas longæ , 2 latœ. 
