192 MONOGRAPHIE 
i< lateralibus vix conspicuis , foliis tandem eaulinis lanceolato-aeuminatis , omnibus tenerioribus 
« saturate virentibus. Planta nostra duplo triplove latior est delphinensi. Glar. Villarsius eam 
« loeo natali vidit et à P. Charmelii differre pronunciavit. » — Ad eam varietatem cum dubio 
clar. Gaudin, tab. 224 Columnæ citat, quae plantam regionis Æquicolorum , in Latio, reprae- 
sentat. Forsan ad P. Charmelii \e\ ad P. orbiculare referenda est. Confer ad sequentem descrip- 
tionem. Quid dePA. Scheuchzeri , Schm. fl. boh. n. i88, quod adeo proximum Pli. orbiculari 
dicit? mihi ignotum est, ut P. Charmelii ejusdem auctoris, sed clar. nobis mandat 
P. Scheuchzeri m Bohemia non crescere et plantam Floræ bohemicæ ad Ph. orbicularem refe- 
rendam esse. 
§. II. Capitulum per anthesin cylindricum conicum vel ovatum, deinde magis elongatum. 
II. PhyTEUMA SCORZONERÆFOLIUM. 
Pb. foliis polymorphis., radicalibus petiolatis cordato-ovatis vel ovatis, eaulinis lineari-lanceo- 
latis, spica ovoidea , bracteis reflexis linearibus glabris , calycibus glabris , stigmatibus duobus. 
P. scorzoneræfolia Vili. Dauph. 2 p. Sigf. 11 f. 1. Schm.fl. boem, i p. 89. Murrith guid. en 
V al. p. 3o. IVilld. en. h. berol. p. 2i5. Rœm. etSch. syst. 5 p. 'yj. Reichenb. icon. cent. 3 t. 249. 
Hegetschw.fi. helv. 1 p. ^11 et reis. p. i5o {ex Gaud.). Mert. et Koch inRohl. deutsch. Jlor. 2 
p. i89(e.rcL xar.fiety). Gaud. jl. helv.ip. 181 {exci, in plerisque auctoribus syn.V . persi- 
cxioVinm Hopp. et scorzoneræfol . DC.Jl.fr.). 
P. Scheuchzeri /3 Perj. cnc/i. i p. 193. 
P. Scheuchzeri y Schult.f. aust. 2 ed. n. 881 {ex Rœm. et Sch.). 
P. betonicæfolium Sims bot. rnag. t. 2066 {non Vili.). 
P. Michelii Schm.fl. boem. n. Bertol ! amœn. ital. p. 342 (non AU.). 
/3 floribus intense cærulels. 
P. scorzonerifolia Sims bot. mag. t. 22'ji. 
Habitat in Delphinatu (Vili.), in montibus Liguricis (DC ! ), Apuanis circa Massam et Sarzanam , 
( Bertol ! ), in alpibus valesiacis (Murrith , Gaud.), in Gothardo ( Puerar. in herb. DC!), Carniolæ 
alpe dicta Coralp ( Welvitch. ) , et in subalpinis Sudetorum (Schm.). 
fl Floret junio , julio et augusto. (Vid. sicc.) 
Caulis erectus, 1-2-pedalis, simplex, cylindricus, teres, lævis, foliosus, apice nudus. Folia 
polymorpha , subtus pallidiora , glabra ; radicalia interdum adsunt , cordato-ovata vel ovata , 
integra vel crenata , 6-10 lineas longa , petiolata, petiolis tenuissimis , plus mlniisve longis ; cau- 
lina inferiora 2-4 poli, longa, linearia , lineari-lanceolata vel lanceolata , i-5 lineas lata, remote 
et acute serrata , sessilia vel in petiolos limbis continuos angustata; supera magis ac magis rariora , 
angustiora, linearia. Flores in spicam initio ovoideam , imo et subglobosam , condensati : spica 
deinde elongata , bipollicaris ; in hortis multo longior, floribus inferioribus sparsis, sessilibus et 
solitariis axillis bractearum. Bracteœ lineari-subulatæ , glabrœ, integræ, 2-3 lineas solùm longæ. 
Calyx glaber; tubo sphæroideo, vix lineam longo; lobis acuminatis, longitudine tubi. Corolla 
dilutè cærulea, 5-partita, laciniis 3-5 bneas longis. Stamina 3-linearia : filamenta alba, tenuia, 
basi imâ latiora triangularia glabriuscula ; antheræ filamentis subbreviores : pollen purpurascens 
vel violaceum. Stylus longitudine corollæ , initio anthesis subincurvatus , deindè ab axi spicoe 
divergens, et demùm reflexus. Stigmata 2, revoluta, semi-lineam longa. Capsula sphæroidea , 
glabra, bilocularis, profundè bisulcata , duobus poris, ad mediam partem imo sulcorum sitis, 
