DES CAMPANULÉES. ig5 
dehiscens. Semina ovata, planiiiscula , semi-lineam longa, non nitida, fulva, margine palli- 
diora. 
Species admodiim varians quoad latitudinem foliorum et longitudinem spicæ. Folia radicalia 
sæpè desunt , sed ea vidimus in specimine culto in horto genevensi et in aliis à clar. Berto- 
lonio missis. In priore folium adest, petiolo 5 -pollicari , limLo ovato, subacuto, cordato, per 
petiolum tamen subdecurrente , regulariter crenato, 1 5 lineas longo ; caulina inferiora lanceolata 
et media linearia. Specimina 3 misit celeb. Bertolonius , omnia eodem loco in montibus ligu- 
ricis apuanis lecta , quorum unum folia radicalia ovata , subcordata , vel minime cordata , habet ; 
simid cum aliis lanccolatis et linearibus : aliud folia inferiora omnia lanceolata , superiora li- 
nearia : tertium omnia linearia , angvistissima. — Nec minus variat cpioad spicam , secundum 
illius ætatem. In speciminibus spontaneis , longitudo spicæ mutat inter semi-polliccm et 2 pollices. 
In hortulanis à 3 ad 5 pollices. — Eo caractère ad species floribus sparsis, ex. gr. ad P. limonifo- 
lium accedit , sed forma foliorum et floribus axillis bractearum solitariis , distat. 
Proximum estPA. Michelii , à quo bracteis glabris præcipuè differt. Celeb. Bertoloni hoc nomen 
plantîe suæ imposuit, crediditque Ph. Michclii et scorzoncrcefoliiini , Vili, unum esse, sed vere 
differunt; confer ad finem descriptionis Ph. Michelii. 
Pli. scorzonercefolium DC.fl.fr. est P. persicœfoUum Hoppe , ut synonymia et autopsia 
herbarii monstrant. Eo tempore cl. auctor nullum specimen veri Ph. scorzoneræfolii possi- 
debat. Nescio cur alii auctores, exempli gratia Reichenbachius , adhuc synonymon P. persicœ- 
folium Hopp. præsenti speciei adjunxerint. Ph. pcrsicæfolium (ex spec. Hoppe) caulem magis 
crassum , striatum habet ; cum foliis multoties latioribus , lanceolatis , minimè cordatis , parum 
acuminatis, crebro (necremotè) crenulatis ; superioribus brevioribus lineari-lanceolatis. Bracteæ 
adsunt etiam multo majores. An nostrum specimen à clar. Hoppe missum quodam modo differt ab 
aliis ejusdem auctoris ? 
12. Phyteuma Michelii. 
Ph. foliis radicalibiis lineari-lanceolatis, caulinis linearibus, spica ovoidea subglobosa , bracteis 
reflexis linearibus pubescentibus, calycibus medio pilosis, stigmatibus duobus. 
Rapunculus alpinus cæruleus , angusto, raro et subindè dentato folio Till. pis. p. i 46 {ex 
AU. ) Michelii. hort. pis. et florent, p. 8o ( ex AU.) Bass. comm. acad. lonon. 4 p- 28g t. i 
f. \ {ex AU. cum pag. correct, à PoUin. )? 
P. Michelii AU. pedem, i p. ii 5 n. 427 t. 7 fl. 3 . PVilld. spec. i p. 920. Rcichenb. icon, 
hot. t. 348 {optim. tab.) Gaiid. fl. heli>. 2 p. So {non P. Michelii Bertol. et Pollini, Schmidtii, 
nec Hegetschw. reis. p. 148 f. 33 . nec Lapeyr. necDC.). 
Habitat in monte Cenisio (AU. Bonj. in herb. DC ! et Ser!). Tp. (Vid. sicc.) 
Radix (ex All.) crassa, fusiformis, supernè constricta, pollicem longa, sæpè è pluribus radicibus 
fusiformibus apice conniventibus constans. Caulis (ex specimine mont. Cenisii) erectus pedalis 
glaber cylindricus substriatus foliosus. Folia glabra vel pilosiuscula, pilis mollibus, radicalia sæpè 
conferta, lineari-lanceolata , 3 pollices longa , 2-3 lineas lata, integra vel remotè denticulata , in 
petiolos breves lindio continuos basi angustata ; caulina alterna, erecta, linearia, remotè denticu- 
lata , versùs caulis mediam partem 2 pollices longa, supernè breviora, rariora. Flores, initio 
anthesis in capitulum ovoideum subglobosum , g lineas longum , condensati. Capitulum deindè 
accrescit, et spica fit, oblonga, 1 2-1 5 lineas longa. Bracteæ ad basin capituli, reflexæ , 3-4 Un. 
longæ, lineares, integræ, parùm acuminatæ, pubescentes. Calycis tubus sphæroidcus , vix lineam 
a5 
