igô MONOGRAPHIE 
omnes varietates Ph. betonicœfolii adsunt, et præcipuè specimina, foliis ad basin plantæ confertis, 
lanceolatis vel lineari-lanceolatis, non cordatis, vel subcordatis, plus minùsve sessilibus, glabris 
vel pilosis, quæ ad varietatem y retuli. 
l4- PhïTEUMA VERONICÆFOLIÜM. 
Ph. foliis inferioribus longé petiolatis cordatis longé lanceolatis simpliciter dentato-serratis , 
superioribus sessilibus lineari-lanceolatis serrulatis , spicâ cylindraceâ acuminata , bracteis seta- 
ceis giabris , calycibus glabris, stigmatibus 2-3. 
Ph. veronicæfolium Schrad. in lût. 
Habitat in valle Cillaræ principatus salisburgensis ( Florke ex Schrad. litt. ). 
■J/i. ( Vid. sicc. spec. à Schrad. comm. ) 
Radix (ex Schrad.) napiformis. Caulis bipedalis, simplex, glaber aut ad basin subpubescens , 
striatus, præcipuè supernè. Folia iis Veronicœ longijoliœ et affinium haud dissimilia, primo aspectu 
g'abra, sed verè pilosiuscula : radicalia et inferiora longissimè petiolata ; petiolis tenuibus, basi 
latioribus, pilosis, 3-4-pollicaribus ; limbis longé lanceolatis, acutis, angustis, 3-4 pollices longis, 
C)-io lineas versus basin latis, subcordatis , ad apicem petioli leviter decurrentibus, simpliciter 
dentato-serratis, dentibus brevibus, valdè acutis; superiora sensim breviùs petiolata, angustiora, 
lineari-lanceolata, minimè cordata, vix in petiolum angustata, acutè serrulata ; summa sessilia, 
minora, linearia, subserrata. Spica cylindracea, longé acuminata, bipollicaris ; fructifera longior 
(teste Schrad.). Bracteæ paucæ, lineari-setaceæ , subintegræ , 4~5 lineas longæ, glabræ. Calyx 
glaber : tubo sphæroideo, lineam longo; lobis lineari-lanceolatis patulis, tubo sublongioribus. 
Corolla cærulea, 4~5 lineas longa, 5-partita; laciniis linearibus, diù apice connatis, in alabastrum 
cylindraccum rectum apice solum subincurvatum , deindè distinctis, patulis. Stamina 4 lineas 
longa : fdamenta longissima , alba , basi in membranas ovatas pilosas expansa , supra vero longe 
fdiformia ; antheræ lineares, flavæ , hlamentis paulo breviores. Pollen ut vulgo in hoc genere, 
non luteum, purpurascens? Stylus longitudine coroUæ, à media parte usquè ad apicem pilosus. 
Stigmata 2-3, brevia, filiformia. Capsula 2-3 locularis : maturam non vidi. 
Descripsi specimen à clar. Schrader\>eneyo\è communicatum, quod, ut nobis mandat, à celeb. 
Florke acceperat. Species benè distincta videtur, ex foliis acutissimè serrulatis, longé lanceolatis, 
angustis, basi vix cordatis, et etiam ex petiolis longis pilosis. Spica initio florationis acuminata 
et quasi pyramidalis, propter flores inferiores apertos longos, dum alabastra superiorum 
erecta , vix incurvata sint. Hoc ultimo charactere à Ph. persiccefolio et Ph. spicato differt 
et magis ad Ph. Halleri accedere videtur , sed ab eo distat , forma et dentibus foliorum, ut et spica 
elongata , medio minimè inflata. 
l5. PhYTEDMA PERSICÆFOLIÜM. 
Ph. foliis inferioribus petiolatis oblongo-lanceolatis simpliciter cremdatis , caulinis lineari-;-; 
lanceolatis subintegris , spica oblonga , bracteis lineari-lanceolatis glabris , calycibus glabris , 
stigmatibus 2-3. 
P. persicrefolium Hoppe cent. exsicc. (inherb. DC!). 
P. scorzoneræfolia Lam. et DC! fl.fr. 3 ed. n. 2866 {non yUl.). 
Habitat in Carinthiæ pratis subalpinis (Hoppe!) et in Galliæ provincia dicta Lozère (M. Prost 
in herb. DC !). if.. Floret æstate. (Vid. sicc. ) 
Caulis erectus glaberrimus striatus, 1-2 pedes altus, simplex. Folia glabra, subtùs pallidiora, 
