201 
DES CAMPANULÊES. 
dantibus inaxiinè acutis : raclicalia petiolata ; petiolis 1-2 pollices longis , subniarginalis , palliclè 
coloratis ; limbis ovato-acutis , cordatis , per petiolorum superiorem pariem leviter decurrentibus , 
pollicem longis, 8-10 lineas latis : caulina inferiora et media alterna, remota, numero 2-3, bre- 
vius petiolata , petiolis magis marginatis , limbis ovato-acuminatis sensim minoribus ; superiora 
1-2 , sessilia , à spica 1-2 pollic. adhuc distantia , ovato-acuminata , 6 lineas longa , 4 1- ad basin 
lata. Spica densa, cylindraceo-oblonga, obtusa, sub finem anthesis 9-12 lineas longa , alba , cjuasi 
ebracteata , nempe bracteis paucis, linearibus, 2-3 lin. solum longis, pilosiusculis , munita. 
Calycis tubus sphœroideus, lineam longus : lobi lineari-lanceolati, acuminati, patuli, sesquilineares, 
pilosiusculi , pilis albis longis mollibus. Corolla alba , 5 -partita ; laciniis 4 lineas longis lineari-lan- 
ceolatis. Stamina circiter 3 lineas longa : filamenta alba glabriuscula filiformia , ad imam basin 
latiora; antheræ longitudine filamentorum, tenuissimæ, flavæ. Stylus 5 lineas longus, à media 
parte usquè ad apicem pilosus. Stigmata 3 , semi-lineam longa, filiformia, crassitie styli, revo- 
luta. Capsula sphaerica, glabriuscula , lineam vel sesquilineam longa. Semina ovata, complanata , 
vix semi-lineam longa , antè perfectam maturationem flavida , margine pallidius colorata. 
Quivis hanc plantam semel vidit , nullum dubium servat, quin distincta species sit. Quoad folia 
Polygonum fagopyrumreievi : spicam densissimam habet, ovoideo cylindricam , basi ferè nudam. 
Clarissimus Balbis eam primus , anno 1806, descripsit, sub nomine Ph. cordatce ; sed, prop- 
ter homonymon Villarsii, hoc nomen mutare debui et ex celeberrimo auctore qui eam de- 
texit nuncupavi. 
Optimè quoad folia radicalia , habitum et spicam cum tabulâ huc usquam neglecta Alpim 
exot. p. 343, convenit. Iste solertissimus botanicus Rapunculum suum petreum , in lapidosa colle 
circa Bassanum legit. Differt à nostra planta Balbisiana solum sequentibus notis : 1°. follis inte- 
gris , sed nostra specimina folia subintegra interdum habent ; 2°. petiolis minimè marginatis ; 
3 °. foliis caulinis lanceolatis , longe acuminatis , duplo triplove longioribus ; 4 “- capitulis ovoideis , 
minus elongatis ; sed nostra specimina spicam similem initio anthesis verosimiliter habent. 
Ex hisce differentiis , plantam Alpini tanquam varietatem enumeravi , nam ex aliis characte- 
ribus et imperfectione tabularum illius temporis , alia species non videtur. Celeber. Moretti tabu- 
lam Alpini ad Ph. nigrum Schm. retulit, sed solertissimus botanicus plantam Balbisianam non 
viderat. 
SECTIO III. 
Lacinice corolke apice dih connatœ demiim liherœ. Staminum filamenta hasi ex- 
pansa. Stigmata 3 . Capsula Z-locularis . 
Flures breui-pedicellati , laxe spicati, 2-3 axilla cujusque bractece inserti. 
Species 20-3o -, in Grœcid et Caucaso prœcipuè habitantes . 
20. Phyteuma tenuifolium. 
Ph. caule simplici, infernè glabro, supernè scabriusculo , foliis caulinis linearibus integris 
angustissimis , floribus spicatis. 
Habitat circa Byzantium (Olivier in herb. DC! ). 
Floret augusto. ( Vid. sicc. ) 
Caulis erectus, simplex, striatus, pedalis, nudiusculus , infernè glaber lævis, supernè sca- 
briusculus. Folia radicalia desunt in nostro specimine ; caulina pauca , remota , linearia, angustis- 
sima , vix lineam longa , integra , glabra ; superiora breviora , in bracteas parum inter se distantes 
26 
