2ï ï 
DES CAMPANULEES. 
racemosis et subpaniculatis , longé pedicellatis , alabastris subnutantibus , à genere Phyteuma 
etiam differt. Non malè inter Michauxiam propter folia lyrata vel pinnata, et Phyteuma, 
collocatur. 
XIV. MICHAUXIA. 
Mindium Rhazes. Adans. fam. des plant. 2 p. i34- Juss. gen. p. i64- 
Michauxia Uier. dissert, Lain. ill. 2 t, 295. Gcertn, j\ suppl. p. 162 t. 21 1. Pers. 
ench. I p. 488. Spreng. syst. 2 p. 2i3. 
Calyx 8-fidus, sinubus appendicibus obtectis. Corolla 8-partita, rotata. Stamina 8 , 
inter se libera 5 filamentis latissimis , membranaceis, basi approximatis 5 antheris flavis, 
apice leviter cuspidatis. Stylus pilis collectoribus 16 ordinibus dispositis tectus. Stig- 
mata 8, filiformia, ovarium totum inferum, 8-loculare, loculamentis lobis calycinis 
oppositis. Capsula nutans, 8 valvis basi dehiscens. Semina 00, ovata, ferruginea, 
receptaculis carnosis ad angulos internos loculamentorum sitis inserta. 
Herbæ biennes, in Oriente habitantes, habitu Campanulis sinubus calycis obtectis 
et foliis lyratis proximæ. 
I. Michauxia campanuloides. 
M. caule piloso, foliis radicalibus lanceolatis irrcgulariter lobatis , petiolis marginatis lobatis- 
que , appendicibus sinuum calycis lobis brevioribus. 
Mindium Rhazes. Adans. fam. des pl. 2 p. 184. Juss. gen. 164. 
Medium Dioscoridis vel Mindium Rhazis, Rauw. Hodoep. part. 2 c. 12 p. 284 et part. 4 t. 35 
{ex Gronow.) it. 35. {ex Juss.) ejusd. hort. sice. 180 {ex Gronoa.). Dal. hist, app. p. 33. 
cum ic. 
Viola mariana laciniatis foliis peregrina Bauh, pin. g4 5- 
Medium Dioscoridis Rauwolfio hist. 2. p. 8o5. ic. Rai hist. 2 p. ^82. 
Campanula peregrina maxima laciniatis foliis Mor. hist. 2 p. 460. sect. 5 i. 3i {ic. pessim). 
Campanula foliis radicalibus dentato-pinnatis , etc. Groiioa. orient, ig {exci. syn. Tourn. ). 
Michauxia campanuloides Lher ! dissert, monogr. cum icon. Ait. hort Kew. i ed. 2 p. 8. 
Lam. ill. 2 t. 2g5. ( ic. optim. ) dict. 4 p. 184. Curt. bot. mag. t. 2ig. Spreng. syst. 2 p. 2i3. 
Campanula lyræfolia Salisb. prodr. p. 127 ( exci. syn. Lam. ). 
Michauxia strigosa Pers. syn. i p. 4i8. 
Habitat in Oriente , in Libano (Rauw. Labili! ), circa Alepum (Mich. ex Lher. ). 
(2) Floret æstate. (Vid. viv. in h. paris.) 
Radix descendens, fusiformis, lateraliter fibrosa, exalbida, lactescens (ex Lher.). Caulis 
i-2-pedalis, erectus, cylindricus, teres, plus minùsve piloso-strigosus , 3~4 lineas crassus, basi 
firmus, supernè ramis auctus. Folia strigosa, nempè pilis rigidis albis crassiusculis plus minùsve 
tecta ; radicalia 3~4 pollices longa, irregulariter lobata et quasi lyrata, lanceolata, in petiolum 
plus minùsve marginatum lobatumque basi angustata , limbo terminali et lobis lateralibus irregu- 
lariter dentatis et bidentatis; caulina alterna, erecta, sessilia, subamplexicaulia, lanceolata, acumi- 
nata , ut radicalia , grossè et irregulariter lobata et dentata. Flores cernui nunc per caulem 
sparsi, axillis bractearum , brevipedicellati, solitarii, nunc laxè paniculati, terminales et axillares, 
pedunculis longitudine variantibus, cauli satis similibus, rubescentibus, pedicellis brevibus. Calyx 
