212 MONOGRAPHIE 
marginibus strigosus; tubo obconico glabro nigricante 3 lineas longo obtecto; lobis 8 patentibus 
lanceolatis 4-5 lineas longis , basi in lacinias reflexas sinus obtegentes ovato-acutas 3 lin. longas 
decurrentibus. Corolla 8-partita ; laciniis seu petalis lobis calycinis alternis, ante antbesin , in 
alabastrum ovoideum obtusura 8-angulare, angulis hirtum, apice purpurascens eonnatis , deindè 
patulis imo et reflexis, lanceolato-ligulatis , sesquipollicaribus, 3-4 lineas latis, albido-roseis, uni- 
nerviis, nervis centralibus externè pilosis. Stamina 8, petalis alterna; filamenta membranacea , 
ovato-acuminata, 3 lin. longa, dorso margineque substrigosa : antheræ lineares, biloculai’es, flavæ, 
5 lineas circiter longæ , antè antbesin erectæ stylo adpressæ , deindè revolutae. Stylus rectus 
cylindricus crassiusculus pollicaris, hispidus antè finem florationis , tuncque polline tectus. Stig- 
mata octo, filiformia, 2 lin. longa, revoluta. Capsula nutans, turbinata, 6 lin. longa , eademque 
latitudine versiis apicem, 8 nervis eminentibus carinalibus lougitudinaliter lineata, 8-locularis , 
8 valvulis basi ima inter nervos sitis dehiscens. Loculamenta lobis majoribus calycis opposita , 
parietibus nempè sulcis capsulæ respondentibus. Semina numerosa, ovata, plana, spadicea, j lin. 
longa. 
Species insignis à longo tempore cognita. Rauwolfius in itinere suo versùs Orientem , an- 
nis i 5 y 3 -'j 4 eam legit, et ità tanquàm Mindiuni Rhazis , Europæis innotuit. Quidam dixerunt 
M.ijâ'tov Dioscoridis esse, sed verosimiliiis videtur Dioscoridem de Campaiiula Medio (planta 
græcâ) locutum fuisse. Plurimi auctores, tabulam RauAVolfii mutuati sunt, atque plùs minùsve 
truncaverunt : Morisonius petala 5-6 delineavit , verosimiliter ut meliùs cum characteribus gene- 
ris Cainpanulæ congruat. Celeb. Tournefortius plantam Rauwolfii ad suam Campanulain foliis 
profunde incisis , etc. ( C. Ijrata , Lam. ) ex similitudine foliorum, adjunxit. Deniquè sub finem 
ultimi sæculi celeb. Michaux, semina illius plantæ , ex Alepo , ad hortos parisienses misit. Lheri- 
tier in monographia genus Michauxia constituit, quamvis celeb. Jussieu et Adanson, prius 
nomen Mindium merito retinuerint. Anno 1787 in hortis anglicis clar. Lheritier introduxit. 
2. Michauxia lævigata. 
M. caide glabro, foliis radicalibus ovato-oblongis , petiolis vix marginatis et lobatis , appen- 
dicibus sinuum calycis lobis longioribus. 
M. lævigata Vent! hort. cels. p. et tab. 81. Gcertn. fruct. suppi, p. 162 t. 211./. 6. Pers. 
ench. I . p. 4 iB. 
Habitat in Persia, ad montem dictum Albourg ( Olivier et Bruguière , teste Vent. ). 
@ Floret æstate (Vent. ). (Vid. in herb. Vent. ) 
Radix ( ex Vent. ) ramosa , basi fibrosa. Caulis erectus cylindricus foliosus lævis glaber simplex 
glaucescens. Folia viridi-glaucescentia (Vent. ) pilosa , pilis setaceis ; radicalia petiolata , limbis 
ovato-oblongis , inæqualiter dentatis et Indentatis , 2-3 pollices longis , i-2 latis , petiolis longi- 
tudine limborum, plus minùsve marginatis, interdùm lobis brevibus distantibus lateraliter auctis ; 
caulina sessilia, lanceolato-oblonga, minora, serrato-dentata. Flores per caulis superiorem partem 
sparsi, solitarii, brevipedicellati , et ramos seu pedunculos terminantes, horizontales (Vent.). 
Pedunculi axillis foliorum sujieriorum simplices, uniflori , vel divisi et multiflori, cylindrici , 
læves, glabri. Calyx marginibus setaceo-pilosus ; tubo obconico glabro; lobis patentibus, ovato- 
acutis , 3 lineas longis , decurrentibus ; laciniis reflexis ovato-lanceolatis , sinum quemque obte- 
gentibus et lobis præcipuis longioribus. Corolla 8-partita, laciniis ligulatis g lin. circiter longis 
albidis glabris nervo solum centrali externè subhirtis. Stamina 8 , filamentis latissimis ovato- 
