DES CAMPANULE ES. 
dixit, et facilè tanquàm C. microphyllam illius auctoris, agnovi. Floribus à C. molli ejusdeni 
regionis, non diflert , liabitu et pilis mollibus simillima; et foliis caulinis minimis, 2 lineas 
longis, subdenticulalis , solum diversa. Folia radicalia desunt, sed ex descriptione clar. Cavci- 
nillcs subspalbulata et villosa sunt , ut in C. molli, et soKim minora , 3~4 Hn. longa. 
Nullam differentiam perspicere potui inter C. mollem L. seu hot. mag. t. 4o4 ? et C. veliitinam. 
lior, atlant. cujus specimen possidemus. Corolla minor est in xdtlma , sed hoc omne. Nescio 
cur pictor plantam glabram figuraverit, dùm accuratissimus auctor plantam suam merito villosissi- 
mam incanam dixerit, et vice versa (an errore typograpliica ? ) stigmata 5, ex descriptione 
adsunt, diim in tabula 3 delineantur. Cæterùm aliquid incerti de illo numero remanet. Linnæus 
capsulam 5-locularem dicit , ut in speciminibus Tourneforlianis vidi : sed in pluribus aliis 3 stig- 
mata certe adsunt. An in eo charactere variat? 
Clar. Tenorius, qui hanc speciem anno 1811 in regno Neapolitano nondum legerat, specimina 
nuper ad doct. Hooker, cum C. dichotomd ejusdem regionis misit. Specimina sicula vel calabrica, 
sub nomine C. mollis , sœpè ad dichotoniam pertinent. An veram C. mollem legit clar. Flost in 
insulis dalmaticis? 
Floruit in horto genevensi è seminibus Persiæ septentrionalis, à clar. Fischer missis. Specimen 
simillimum erat tabulae 4»4 mag. nisi quod flores paulo minores. 
32. Campanula stricta. 
C. caule ramoso piloso, foliis ovato-lanceolatis acutis serratis pilosis, floribus sulisessilibus 
paucis solitariis , lobis calycis glabri lanceolatis corolla tubulosa quadruplo brevioribus , sinuum 
appendicibus ovatis longitudine loborum sed latioribus. 
C. orientalis folio longo rigido aspero, flore sursùm spectante Toiirn ! cor. p. 3. Auhriet in 
V élias du Mus ! 
C. stricta Linn. spec. 288. Sibth.prodr.JJor. gr. i p. 1 ^ 0 . Desfont. cor. de Tourn. in cinn. 
du Mus. II t. i3. Rœm. ct Sch. syst. 5 p. i49- 
/3 foliis angustioribus subintegris. 
C. stricta Lahill. piant, rar. syr. dec. 5 t. 4- 
C. stricta var. /S Rœm. et Sch. 5 p. i4g. 
Flabitat in Armenia (herb. Tourn !) , in Syria circa Damascum ad montem Dgebel cher dictum 
(Labili.), in montibus insulæ Coi (Durv. ) et alibi in Græcià (Sibth.). 
Tf (ex Labili.) (2) (ex Sibth.) Floret maio (ex Durv.). 
Caulis erectus , 1-2-pedalis , pilosus, ramosus , firmus. Folia sessilia , ovato- lanceolata , acuta, 
serrata, 1-2 pollices longa , 4~6 lineas lata , scabra ; pilosa, pilis rigidis. Flores subsessiles, soli- 
tarii, spicati (in tabula Aubriet et Desfontaines), terminales (in specim. herb. Tourn. et in 
icone Billard.), sursùm spectantes. Calyx 5-fidus , glaber (in specim. herb. Tourn.); lobis lan- 
ceolatis ; sinuum appendicibus reflexis, amplis, ovatis, longitudine loborum sed iis latioribus. 
Corolla tubulosa, lobis calycinis duplo triplo quadruplove longior, 8-10 lineas longa, caerulea, 
5-loba, lobis patentibus. Staminum filamenta basi expansa. Stigmata 3, filiformia. Capsula sub- 
globosa, appendicibus calycis obtecta, 3-locularis. Semina ovata. 
Linnæus de foliis obtusis loquitur, quod nec in specimine Tournefortii , nec in tabulis citatis 
vidi. Folia radicalia cordata seu ovata dicit, sed desunt in specimine Tournefortii et tabula 
Aubrietii. 
Icon Billardierii folia angustiora et ferè integra exhibet. In descriptione dicit rare subserrata 
