DES CAMPANULEES. 207 
Viviaiii (conf. Rœni. et Sch. ) , Soliouw et Pollini, laii(|uàm varietas lantùni descripta , panim 
dilï’erre videtur. Caulis rectus pilosus ; lolia radicalia et inferiora ignota ex tab. Allionii , caulina 
inedia et superiora regulariter ovato-acuta xitrinquè angustata et minime amplexicaulia , sed infe- 
riora brevipetiolata , superiora sessilia, omnia serrulata, conferta; flores in glomerulum sesqui- 
pollicem longum ovoideo-spliæricum terminalem condensati, absque bracteis à foliis proximis 
distinctis, cum bracteis floribus brevioribus, forma foliorum inter flores sitis. Flos terminalis 
major, extra glomerulum exsertus. Forma corollae ut vidgo in C. glomerata. Calyx et genitalia 
ignota ex tabula blc descripta. — Rcemer et Schultess dicunt eam sub nomine C. glomerata à 
clar. Viviani accepisse et hanc plantam ad tabulam All. referunt, quamvis caidem angulatum 
glabrum habeat, quod in fig. Allionii non est. Addunt : semipedalis stricta foliis f oralibus strictis 
nec recuroatis ; calycis laciniœ ferè subulatœ , etc,, quæ omnia à C. glomerata non differre 
videntur. 
S\ih nomme Elliptica intelligo præcipuè plantam Bocconi, in alpibus Sabaudiæ lectam , et spe- 
cimina similia quæ pater in via alpina dicta Col de Tende ann. 1809 legit. Foliis non cordatis 
longé petiolatis ellipticis parùm acutis , bracteis oblongis sæpè floribus majoribus , glomerulo 
unico, .a communi C. glomerata dilferunt. Dominus Lejeune specimen præcedentibus simile à 
Spa misit, sub nomine C. elliptica; Kit. Exemplar Pjrænaicum habemus medium inter hanc 
varietatem et speciem, foliis inferioribus non cordatis petiolatis ellipticis, superioribus sessilibus 
amplexicaulibus , bracteis magnis, sed ovato-acutis latis ut vulgo in C. glomerata. — Vidi in 
herb. dom Schultess Turicensis specimen C. elliptica; Roem. et Sch. 
C. ceivicarioides , ex ipso auctore ( Flor. Torin. p. i 3 o), varietas est C. glomcrctce. Ita descri- 
bit : « Caulis altitudine metri et ultra flexuosus. Folia omnia scaberrima acutissima crenato-ser- 
« rata , sed radicalia longe petiolata ovali-lanceolata , caulina inferiora petiolata cordato-lanceo- 
•< lata, superiora amplexicaulia. Capltidum terminale et capitula axillaria ad angxdos flexionis 
« caulis. Corollæ parvæ cæruleæ. » In hac descriptione nihil video à C. glomerata dissimile , 
nisi altitudo metri. Crescit in Pedemontio (conf. Re). Planta quam Ramer et Schultess sui» 
nomine C. cervicarioidis primi descripserunt, differt ab ea celeb. Re : « foliis cardinis li/ieari- 
« lanceolatis , floribus magis sparsis in axillis 3 superioribus terni, calycibus et corollis 
« pubescenti-hirsutis , stylo exserto. Media inter Cervicariam et glomeratam. » An distincta 
species? 
Specimen insigne in horto genevensi vidimus, quod forsan ad C. cervicarioidem Roem. el Sch. 
pertinet. Caulis 2-pedalis, cylindricus, teres, atro-purpurascens, pilosissimus, pilis sæpè deflexis. 
Folia radicalia maxima , longé petiolata , limbo 4 pollices longo , 2 \ lato , ovato-acuminato , suL- 
cordato, petiolo longitudine limbi; caulina inferiora petiolata , sed radicalibus breviora , oblonga, 
acuminata, subcordata , sesquipollicaria , petiolis limbo brevioribus ; media ovato-acuta, utrinquè 
angustata , bipollicaria , satis numerosa , erecto-patentia ; superiora subamplexicaulia ; omnia ser- 
rulata, subtus pallidiora, grisea, utrinquè, sed præcipuè subtus, scabra, pilosa. Flores in glomerulos 
terminales et axillares congesti; terminalis sphæroideus , sesquipollicaris ; axillares pedunculati , 
terminali minores , peduucnlis 1-2 poli., cauli similibus, sed flexuosis nutantibus. Bracteæ ovato- 
acutæ , ut in C. glomerata , pilosissimæ. Flores quoiid magnitudinem formam colorem , ut in C. glo- 
merata. Calyx 4 bn. longus, tubo glabriusculo , lobis acuminatis tomentosis. Corolla glabra, 
6 lin. longa. Stylus longior quam in C. glomerata , covoWvao longitudine æquans , non tamen 
exsertus ut in planta Roem. et Sch. — Specimen pariim dissimile vidi in herb. dom. Dunant, 
circa Taurinum à dom. Capelli lectum et sub nomine C. cereicarioidis Rœm. et Sch. missum. A 
55 
