267 
DES CAMPANULÊES. 
C. Tracheliuui flore duplici Mill. dict. art. Cmnpanula. 
^ Monstrosa : floribus abortientibus incjue folia degenerescentibus Hall. enum. p. igS. 
Habitat in Europà à Lusitania (Hoffm.), Hispania ( Quer. ) , Pedemontio (b. DG ! ) , regno 
Neapolitano (h. DG! Ten.), et Græciâ (Sibtb.) , usquè ad Scotiam (Hook. ) , Sueciam (W^ahl. J , 
Mosquam ( Steph.) , in Garpatbis ( W^abl.) ; in Gaucaso, in Tauriæ sylvis (Bieb.), Sibiria ( b. DG ! ), 
et usquè ad Japoniam (Thunb!). 
Crescit in locis umbrosis à littore maris, ad Chiavari usquè ad i5oo metr. altit. , in Jurasso 
( DG. Mém. sur la gcogr. des pl. de Fr. ). In planitiebus Italiæ superioris (à o ad 5ooo ped. ) , 
sed in meridionali, soliim in regione castaneæ, quercuum et fagi : terminus inferior quô proprius 
meridiem eô magîs attollitur, sic in Etruriâ circà 1200 p. , in Calabria 2000 , nec in Apenninis 
altiùs ascendit quàm ad regionem subalpinam (Scbouw). 
Floret æstate. (Vid. viv. ) 
Badix fibrosa, parùm crassa. Caulis erectus, simplex aut ramosus, angulosus, rubescens, cir- 
citer 2-3 pedes altus , pilosus , pilis albis rigidis , folia scabriuscula , subtus pallidiora , acuminata , 
grossè crenato-dentata et bicrenata ; inferiora longé petiolata , limbis cordatis , ovato-acuminatis , 
4 pollices longis , 2 ad basin latis , petiolis sæpè pilosis ; superiora sessilia. Flores i-4 , ramulum 
quemque terminantes, brevipedicellati et quasi laxè fasciculati, nutantes, potius quàm erecti. 
Calyx 6 lin. longus, pilosus, vel glabriusculus , trd>o obconico, nigrescente, sæpè pilis albis 
rigidis tecto ; lobis erectis , triangularibus , acuminatis, 3-5 lin. longis. Corolla lobis calycinis 
duplo triplove longior, campanulata , cæruleo-violacea vel rarius alba, interné barbata, lobis 
patentibus. Stamina 3~4 lin. longa , filamentis basi latis ciliatis albis ; antheris luteis ; polline 
copioso. Stylus cylindricus, subflexuosus, corollam ferè œquans , apice 3-lobus , totus pilosus , 
excepta inia basi, capsula reflexa , ovoidea, basi 3 poris dehiscens , 4-6 b'n. longa. Semina ovafo- 
complanata, flava. 
C. urticœfolia non distincta videtur : ex auctoribus , à C . trachelio differt : pedunculis i -floris, 
caule simplicissimo, foliis superioribus et floralibus basi angustatis, sed pedunculos in eisdem 
exemplaribus nunc i-floros nunc 3-4-floros vidi ; caules etiam et folia in characteribus dictis 
maximè variant. 
Specimina degenerescentia vidi ex territorio Niciensi et à Gomo , in quibus, flores pauci , termi- 
nales , calyce piloso; caulis glaber, cylindricus, semi-pedalis , glabriusculus; foliaque obtusè 
crenata , minora quàm in vulgari statu , adsunt. 
Tbunbergius in Flora Japonicfi duas species sub nomine C. irachelii confundit. Specimen ad 
eam speciem certe pertinens , ab eo auctore missum , in herb. Lessertiano vidi , et aliud ad C. punc- 
tatam referendum, in herbario Lambertiano. 
Varietatem unifloram Biebersteinius speciem distinctam forsan esse monet. 
Varietas flore pleno frequentior est in hac specie quàm in aliis. Jam diu in hortis observata fuit , 
et nuper vidi in horto genevensi. 
A C. latifolici differt floribus minoribus raro solitariis , foliis profunde dentatis ; à C. rapun- 
culoide floribus majoribus , minimè spicatis , lobis calycinis erectis (nec reflexis), caule foliis et 
calycibus pilosis potius quàm scabris. 
Vulgo apud Gallos, GanteUe, Gants de Notre-Dame ; apwà Germanos, Gemeine Gloeken Blume , 
Gemeines Halskraut , Huckblatt , Zapfenkraut (Schk.); apud Anglos , great Tliroalwort , Can- 
terhury , Coocntry Bells ( Gray. ) ; Suecis Noriciæ, Nasselklocka , Kantkloka ( Walh. ) ; Hunga- 
ricis Knsonsages nyakôizfü , villas tsengetyuvirag ( Baumg. ) ; Japonicis , Suriganni So ( Thunb ) 
