324 MONOGRAPHIE 
trunco glabro cylindrico , lobis externe pilosis sub finem anthesis divergentibus. Capsula erecta 
ovoidea, 4~5 lin. longa, 3 ferè crassa, lobis calycinis rectis terminata , lo-nervia , 3-locularis , 
3-sulcata. Pori 3 , lati, profundi, rotundi, versus summam partem in sulcis siti , imo quorum 
3 valvulis fit dehiscentia. Semina ovoidea, irregulariter compressa , chxiter | lineæ longa , spa- 
dicea , nitida. 
Species varians foliis plus minùsve angustis , ovatis , obovatis , lanceolatis vel linearibus , semper 
tamen firmis et crenulalo-dentatis : variat etiam caule paucifloro vel unifloro , calyce glabro vel 
piloso seu strigoso , laciniis plùs minùsve longis , corolla lobis calycinis parum longiore vel amplis- 
sima , caerulea purpurea vel alba, flore sæpè pleno. Quamvis adeo varians nunquam cum aliis 
confunditur et primo aspectu foliis et flore distinguitur. 
/3 Vix distincta tanquàm varietas — y ex America seplentr. in hortis anglicis pervenit : certe 
ad hanc speciem pertinet , sed cum ea in hac regione nondum reperta fuerit , credo semina 
hujus varietatis ex alia regione vel ex horto venisse. Specimen veræ C. persiccefolice in herb. 
Bansksiano adest , quod è seminibus à Carolina meridionali missis in horto Musei Britannici cultum 
fuit. Corollam non majorem habet quam vulgo. Cæterùm non spontaneam in America puto. — 
Varietates J' et Ç plus minùsve hispidae sunt : prior frequens est. — e et ij unifloræ sunt , sed prior 
calyce piloso, altera glabro, foliisque etiam differt. — Ô monstrosa tubo calycis abortivo , lobis lon- 
gissimis foliaceis. Nostrum specimen spontaneum è regione populi Kirguis , lobos calycis adhuc 
majores quam in tab. Reichenbachiana , corolla dimidio longiores, i5-lineares, lanceolatos, foliis 
similes , præbet. Corolla infundibuliformis basi angusta irregulariter 3-4~lobata , stylus à basi in 3 
ramos longitudinis corollæ divisus. Vidi simile specimen in herbario dom. Delessert , quod in 
horto Parisiis creverat. 
Matthiolus dicit quosdam auctores hanc speciem Phyteuma Dioscoridis existimare , sed non 
vult affirmare ; etenim auctor græcus dicit tantùm : Phyteuma folia habet Struthii , sed minora , 
semen copiosum perforatum , radicem parvam tenuem per summam terrœ nitentem , à quibusdam 
ad amorem incitare dictum. autem adhuc ignoratur : an Gypsophyla Struthium ? an Dip- 
sacus fullonum ? Propter usum dictum Phyteuma despicatur Matthiolus et dicit : relinquamus eam 
in hortis V eneris , donec quis dece clarissimus hanc herbam edoctus , eam nobis quoque indicare 
possit. Suum autem Phyteuma ex tabula , verè C. persici folia male picta videtur. 
Vulgo vocatur Germanicè : fValdhlocke , tValdcymbel , Blaue IValdrapunzel (Baumg. Schk.) , 
Hungaricè Erdei harangvirag (Baumg. ). 
Edulis est in acetariis, ad Venerem excitans et nutricibus lactifera (Knorr.). Ovibus pabulum 
gratum lactiferum (Schkuhr. ). 
iig. Campanula pyrenaica. 
C. caule simplici unifloro subpiloso pilis mollibus , foliis pilosiusculis , radicalibus rotundatis 
subcrenatis , brevipetiolatis , caulinis sessilibus lanceolatis subintegris utrinquè acutis , calycis 
glabri lobis subulatis patulis integris corolla subbrevioribus. 
Habitat in Pyrenæis (herb. Merat ! ) , et in insulis Balearicis (herb. Rich! ). ( Vid. sicc. specim. 
truncat. ) 
Caulis erectus , pedalis , cylindricus , substriatus , simplex , subpilosus , pilis albis , mollibus , 
paucis. Folia radicalia (ex h. Merat.) rotundata, subcrenulata , sæpè integra, brevipetio- 
lata vel sessilia , 4“6 lin. longa, superioribus breviora, subtus pallidiora , subpilosa; caulina 
(in omnibus exempl.) alterna, lanceolata, patula, etiamque reflexa^ integra vel subsinuata , 
